Waarom je hoofd hetzelfde verhaal blijft afspelen

Waarom je hoofd hetzelfde verhaal blijft afspelen

Afgelopen week liep ik de 108e Nijmeegse Vierdaagse. Vier dagen lang, totaal 160 kilometer.
Vannacht werd ik opnieuw wakker met hetzelfde liedje in mijn hoofd.

Blikkendag.

Alsof ik weer tussen duizenden wandelaars liep en het liedje opnieuw uit de speakers langs de route schalde.

Ik hoor eigenlijk nooit muziek in mijn hoofd. Daarom vond ik het zo bijzonder dat ik er zelfs een paar dagen na de Nijmeegse Vierdaagse nog mee wakker werd.

Terwijl het liedje opnieuw door mijn hoofd ging, dacht ik:

Dit laat eigenlijk heel mooi zien wat herhaling met ons brein doet.

Mijn brein had het liedje vier dagen lang steeds opnieuw gehoord. Inmiddels hoefde er geen speaker meer aan te staan. Mijn hoofd speelde het zelf wel af en besefte ik dat dit veel lijkt op de verhalen die je jezelf vertelt.

Voordat ik je daar meer over vertel, neem ik je eerst even mee naar de afgelopen dagen.

Vier dagen Nijmeegse Vierdaagse

Afgelopen vrijdag liep ik de finish van de 108e Nijmeegse Vierdaagse.

Vier dagen lang 40 kilometer per dag.

In totaal 160 kilometer.

Iedere ochtend ging om drie uur de wekker. Rond vier uur stapten we op een gewone fiets (even wennen want ik heb zelf een elekrische fiets 🫣) om 6,5 kilometer naar de start te fietsen. Na de finish fietsten we dezelfde afstand weer terug naar de camping.

Ik wist dat het een uitdaging zou worden.

Mijn voeten, benen en conditie had ik goed voorbereid. Ik had veel kilometers gemaakt en wist inmiddels dat mijn lichaam behoorlijk wat aankan.

Toch had ik één belangrijk onderdeel compleet onderschat en nooit aan gedacht:
Alle prikkels.

Mijn hoofd had het zwaarder dan mijn benen

De Nijmeegse Vierdaagse is één groot feest.

Overal staan mensen langs de kant. Muziek schalt uit allerlei boxen, bandjes spelen langs de route, kinderen willen een high five, mensen roepen naar je, klappen, zingen en moedigen je aan.

Je ziet militairen, vlaggen, verklede mensen, spandoeken, terrassen en straten vol toeschouwers.
Je ogen krijgen voortdurend iets nieuws te verwerken.

Ondertussen loop je tussen duizenden andere wandelaars. Je kunt lang niet altijd je eigen tempo aanhouden en het ene moment loop je lekker door en even later schuifel je mee met de mensen voor je.

Als hooggevoelig persoon weet ik dat veel geluid en drukte behoorlijk bij mij binnen kunnen komen. Sinds mijn chemotherapie merk ik ook dat mijn hoofd soms sneller vol raakt. Mijn concentratie en verwerking voelen anders dan vroeger.

Toch had ik nooit verwacht dat de Vierdaagse zo’n grote invloed op mijn hoofd zou hebben.

Aan het einde van iedere wandeldag was ik compleet leeg en uitgeschakeld.

Mijn benen voelden verrassend goed.
Mijn rechtervoet (kleine teen) had het zwaar en mijn hoofd was klaar.

Het moment waarop ik iemand niet herkende

Op de derde dag gebeurde er iets wat ik nog nooit eerder had meegemaakt.
We waren ongeveer twee kilometer van de finish verwijderd toen er ineens een oud-buurmeisje voor me stond.

Ze zei mijn naam en begon tegen me te praten.
Ik keek haar aan en had werkelijk geen idee wie er voor me stond.

Dat vond ik best heftig. Ik was haar natuurlijk niet vergeten. Mijn brein had op dat moment gewoon geen ruimte meer om haar gezicht direct te plaatsen. Na dagen vol muziek, mensen, gesprekken, beweging, emoties, korte nachten en nieuwe indrukken was mijn hoofd volledig overbelast.

Je brein is ongelooflijk krachtig. Het verwerkt de hele dag informatie, maakt keuzes, slaat dingen op en helpt je om te reageren op wat er om je heen gebeurt.

Tegelijkertijd zit er een grens aan wat het op één moment kan verwerken.

Wanneer er dagen achter elkaar duizenden prikkels binnenkomen, kan je hoofd simpelweg vol raken.

Misschien herken je dat na een drukke werkweek, een festival, een intensieve periode of een gebeurtenis die veel indruk heeft gemaakt.

Je bent weer thuis maar ergens staat je systeem nog steeds aan.

Dat was bij mij duidelijk het geval.

De saamhorigheid die mij raakte

Tussen alle drukte en overprikkeling gebeurde er ook iets wat ik voor altijd wil onthouden.

De saamhorigheid tijdens de Vierdaagse was ongelooflijk.

Iemand vertelde onderweg dat ze moeite had om een paracetamol door te slikken. Meteen ging er een tas open en werd er gezocht naar iets wat zij wel kon innemen.
Een rugzak stond nog een stukje open en iemand achter de wandelaar trok de rits even dicht.

Mensen gaven elkaar water, eten, een aanmoediging of een arm om de schouder.
Ik heb wandelaars andere mensen zien ondersteunen en zelfs over de finish zien dragen.

Wanneer je even langs de kant ging zitten, stonden toeschouwers op uit hun stoel.
“Kom hier maar zitten.”
“Wil je iets drinken?”
“Heb je iets nodig?”

Mensen die elkaar helemaal niet kenden, zorgden voor elkaar alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ik dacht meerdere keren: “Wat zou de wereld mooi zijn als we dit iedere dag een beetje vaker zouden doen.“

Deze vier dagen bewezen dat het kan. Een helpende hand hoeft geen groot gebaar te zijn.

Soms is het een rits die je dichtdoet, een stoel die je aanbiedt, een glas water of een paar woorden waardoor iemand weer verder kan.

De mensen achter onze medaille

Na iedere wandeldag kwamen we terug op de camping. Daar stonden de mensen die vier dagen lang voor ons klaarstonden.

Onze familie en de mooie mensen met wie we op de camping stonden. Ze vroegen hoe het ging, zorgden voor eten, maakten koffie, luisterden naar onze verhalen en moedigden ons iedere ochtend opnieuw aan.

Soms ging ik meteen bij hen zitten.
Soms deed ik eerst een uurtje mijn ogen dicht.

De mensen op de camping hebben ervoor gezorgd dat wij iedere ochtend weer konden starten.
Wat mij betreft verdienen zij daarom ook een medaille.
Je ziet bij een prestatie meestal degene die over de finish komt.
Achter bijna iedere prestatie staan ook mensen die opvangen, helpen, luisteren, verzorgen en vertrouwen blijven houden.

Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

De druk om zichtbaar te zijn

Tijdens de Vierdaagse zag ik mensen iedere dag video’s maken en berichten plaatsen op social media.

Ik wilde dat zelf ook graag.
Ik had me vooraf zelfs voorgesteld dat ik iedere dag iets zou delen.

Een update vanaf de route, een video na de finish, een mooi moment met mijn volgers.
In werkelijkheid had ik daar aan het einde van de dag totaal geen fut en geen energie meer voor.

Er was even een stemmetje dat zei:
“Je zou eigenlijk nog iets moeten plaatsen.”

Vroeger had ik daar waarschijnlijk naar geluisterd.
Dan had ik mezelf nog even bij elkaar geraapt.

Deze keer luisterde ik naar een andere stem.

Ik koos voor mijn familie: voor samen aan tafel zitten, voor mijn ogen even sluiten, voor bijkomen van alles wat ik had gezien, gehoord en gevoeld.

Herstellen hoort ook bij doorzetten

Vrijdag liep ik over de finish en wat was het een ongelofelijk moment want het was zwaar en afzien.
Daarna had mijn lichaam tijd nodig.

Mijn rechter kleine teen voelde verdoofd en dik.
Mijn achillespees was overbelast maar ik de spierpijn viel gelukkig mee.

Mijn hoofd had (heeft) meer hersteltijd nodig dan mijn spieren.

Ik heb daarom bewust de tijd genomen om bij te komen.

Sterk zijn betekent voor mij allang niet meer dat je altijd maar verder moet.
Echte kracht is ook voelen wanneer het genoeg is geweest.

Rust nemen voordat je lichaam of hoofd er hard om moet vragen.
Accepteren dat een grote inspanning wordt gevolgd door herstel.
Je hoeft na een prestatie niet meteen door naar het volgende doel.

Herstellen is geen onderbreking van je vooruitgang.
Herstel maakt vooruitgang mogelijk.

De gewoonte die ik wel vasthield

Er is ook iets waar ik stiekem behoorlijk trots op ben.

Mijn reeks van 10.000 stappen per dag loopt inmiddels al 286 dagen.

Tijdens de Vierdaagse waren die stappen uiteraard snel binnen. Na de laatste wandeldag had niemand het vreemd gevonden als ik de volgende dag nauwelijks van mijn stoel was gekomen maar toch wilde ik mijn dagelijkse gewoonte vasthouden.

Ik trok mijn slippers aan (lekker sexy met mijn sokken erin 🫣) en liep rustig een paar rondjes extra. Ik wilde die 10.000 stappen halen omdat deze gewoonte inmiddels bij mijn leven hoort. Dat liet mij opnieuw zien dat herstellen niet betekent dat je alles moet laten vallen.

Je kunt kiezen wat je op dat moment helpt. Social media vroeg te veel van mijn hoofd en rustig bewegen voelde juist fijn.

De ene gewoonte mocht daarom even wachten.
De andere gewoonte hield ik vast.

Dat is voor mij goed voor jezelf zorgen.
Luisteren naar wat je werkelijk nodig hebt, in plaats van automatisch alles op dezelfde manier te blijven doen.

Het liedje dat vanzelf bleef afspelen

Een paar dagen na de Vierdaagse speelde de muziek dus nog steeds door mijn hoofd.

Blikkendag.
Cheerio.
De zon zien zakken in de zee.

Liedjes die ik langs de route steeds opnieuw had gehoord.Mijn brein had de melodieën zo vaak gehoord dat het ze inmiddels automatisch afspeelde. Daar zat voor mij het grootste inzicht.

Herhaling is ongelooflijk krachtig.

Vanaf het moment dat je klein bent, hoor je zinnen over jezelf, over andere mensen en over hoe je je zou moeten gedragen.

“Doe maar normaal.”
“Stel je niet zo aan.”
“Denk eerst aan een ander.”
“Je moet sterk zijn.”
“Je mag geen fouten maken.”

Misschien werden die woorden rechtstreeks tegen jou gezegd.
Misschien zag je hoe de mensen om je heen leefden en trok je daar zelf conclusies uit.
Misschien maakte je iets mee waardoor je bent gaan geloven dat je jezelf op een bepaalde manier moest gedragen om liefde, waardering, rust of veiligheid te ervaren.

Wanneer je zo’n boodschap vaak genoeg hoort, kan het een automatisch verhaal worden.

Een liedje dat in je hoofd blijft afspelen zonder dat je bewust op play drukt.

Welk verhaal speelt er bij jou?

Misschien speelt bij jou al jarenlang het verhaal:

Ik moet iedereen tevreden houden.

Misschien hoor je:

Ik mag geen fouten maken.

Of:

Ik ben pas veilig als ik alles onder controle heb.

Misschien klinkt het als:

Anderen weten het beter dan ik.

Of:

Ik pas me wel aan, dan blijft het rustig.

Misschien vertel je jezelf:

Ik moet sterk zijn en alles alleen oplossen.

Die gedachten voelen na verloop van tijd als de waarheid.
Toch begon het ooit als een zin, een ervaring, een conclusie of een boodschap die vaak genoeg werd herhaald.
Het goede nieuws is dat herhaling ook de andere kant op werkt.

Je kunt een nieuw verhaal oefenen. Dat begint met opmerken wat er nu automatisch wordt afgespeeld.
Daarna kun je bewust een andere gedachte kiezen.

Een keuze maken die past bij wie je nu wilt zijn.
Een grens aangeven.
Hulp aannemen.
Rust nemen.
Jezelf serieus nemen.
Iets doen waar jij blij van wordt.

Eén nieuwe gedachte verandert meestal niet direct je hele leven.
Eén nieuwe keuze kan wel het begin zijn.

Door die gedachte en die keuze steeds opnieuw te oefenen, wordt het nieuwe verhaal steeds vertrouwder.
Tot je op een dag merkt dat je anders reageert.

Welke keuze past bij jouw nieuwe verhaal?

Misschien speelt jouw oude liedje vandaag nog steeds.

Begin met luisteren.

Welke zin hoor je?
Wanneer komt het op?
Wat laat het je doen?

Vraag jezelf daarna af:
Past dit verhaal nog bij het leven dat ik nu wil leiden?

Kies vervolgens één kleine gedachte of keuze die past bij jouw nieuwe verhaal.

Een nieuw verhaal ontstaat door het steeds opnieuw te denken, te kiezen en te leven.
Net zolang totdat het steeds gemakkelijker wordt.
Net zolang totdat jouw hoofd een ander liedje leert.

Ontdek welk verhaal jij jezelf vertelt

Ben je benieuwd welk verhaal jouw keuzes, gevoelens en gedrag onbewust beïnvloedt?

Doe dan gratis de verhaal-tool:

👉 Ontdek welk verhaal jij jezelf vertelt

Het is een eerste stap om te herkennen welk verhaal jouw hoofd steeds opnieuw afspeelt.

Daarna kun je bewust gaan kiezen welk verhaal beter past bij wie je nu bent en hoe je wilt leven.

Accepteer dat wat er is. Laat los wat is geweest. Geniet en heb vertrouwen in wat kan zijn.

With love,
Marian

Uitgelicht

• Ik dacht dat ik verder moest zijn
• Welk verhaal vertel jij jezelf?
• Start hier: De Identiteit Shift — verander het verhaal dat jou tegenhoudt  – €22
  De Identiteit Shift Bundel – inclusief het Boek Gedachten en Mooie Momenten – €37
• Gratis wandel visualisatie voor meer zelfvertrouwen
• Volg me op Instagram!
• Connect met mij op Facebook!