Ben ik een HSP? - Just Be You
Just Be You
Shares
Ben ik een HSP?

Ben ik een HSP?

Een label opplakken vind ik vreselijk. Jaren geleden zei iemand tegen mij: ‘ik ben een hsp’er?’ Ik weet nog dat ik dacht, ‘dat zal wel. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’. Zo ben ik ook immers opgevoed met NLP (niet lullen maar poetsen).

Totdat ik een keer een training had en daarmee allemaal kenmerken op een sheet verscheen  zag verschijnen. Ik zat daar zonder voorbode en helemaal geen kennis gehad dat er een onderdeel over hoog gevoeligheid zou komen.

Ik zag de kenmerken en ik dacht:  ‘dat ben ik… Wie weet er zoveel van mij af?’  Op de laatste sheet stond hooggevoelig, en de daar ging mijn vooroordeel. Ik, degene die alle mensen ‘veroordeelde’ die vertelde ‘ik ben hooggevoelig’. Deze avond was voor mij echt een eye opener.

HSP betekent: Hoog Sensitief Persoon. Het is echt geen aandoening of een ziekte maar een aangeboren karaktereigenschap. En zoals met vele karaktereigenschappen met voor- en nadelen!

Mijn jongste dochter is ook hoog sensitief en je merkt dat prikkels sneller en harder binnenkomen bij een persoon die hoogsensitef is. Als je je daar bewust van bent dan kan je dat accepteren en daarmee leren omgaan. Yolanda Roos heeft hier ook meerdere blog berichten over geschreven en zei zij stuurt mij nog wel eens een mailtje in de trant van; ‘staaltje hooggevoeligheid’ ;-).

Kenmerkende eigenschappen van een hoogsensitief persoon:

  • HSP’s zijn zich zeer bewust van hun denken, voelen en handelen. Van al dat bewustzijn kunnen ze heel vermoeid raken. Zo zijn ze slechter gegrond en verliezen makkelijker het contact met hun lichaam en de realiteit. Snel geboeid, snel vermoeid.
  • Hoogsensitieve personen (HSP) nemen erg veel subtiele informatie in zich op welke andere mensen minder snel opnemen. Men is eerder overprikkeld met als gevolg dat je jezelf niet prettig voelt. Hierdoor kan men eerder geprikkeld zijn en voelt de hooggevoelige persoon zich eerder ongemakkelijk.
  • Een hoog sensitief persoon is gevoelig voor prikkels uit de omgeving. Blozen, trillen, een snelle hartslag, niet kunnen nadenken zijn voorbeelden van symptomen. Verwar het niet met angst of verlegenheid.
  • Een HSP vindt het lastig bekeken, gemeten of te worden geëvalueerd. Ze functioneren dan niet voor de volle 100%.
  • HSP zijn zeer goed in het zorgen en verzorgen van anderen. Dat komt omdat ze de nood van anderen ‘aanvoelen’. Ze vergeten echter vaak goed voor zichzelf te zorgen. Hun hulp komt vaak opdringerig voor omdat zij meer aanvoelen dan de persoon in kwestie en die nog geen hulpvraag heeft gesteld.
  •  HSP kunnen snel verbindingen leggen door hun sterke intuïtie. Deze verbindingen worden vaak door anderen niet begrepen.
  • Veel HSP’s zijn creatief, kunstzinnig, hebben een rijke fantasie , een groot gevoel voor schoonheid en hebben een sterke intuïtie.
  • Een hsp heeft behoefte aan filosofische, diepgaande en spirituele gesprekken. Echter hierin kunnen ze ook doorschieten en dan worden hun gesprekken ‘zweverig’.
  • HSP hebben een beter ontwikkeld 6e zintuig maar zijn niet per definitie paranormaal.
  • Een HSP is minder goed in feitenkennis al zijn ze meestal goed in talen en leren.
  • Nagenoeg alle hoogbegaafden zijn HSP.
  • Een HSP trekt zich graag terug in een voor hem veilige ruimte, bijv. het bed.
  • Een HSP voelt snel aan hoe de sfeer is. Ze willen harmonie en in een omgeving waar die ontbreekt (zakelijk, competitief of vijandig) functioneren ze minder goed. Bij stress en werkdruk presteren ze minder.
  • HSP hebben vaak een laag zelfbeeld omdat ze vaak afgewezen werden en ervoeren dat ze ‘anders’ zijn dan anderen.
  • Ze lijken verlegen, maar zijn dat niet. Ze zijn juist zeer sociaal. Wel zijn ze zeer gevoelig voor de meningen van anderen. Die ervaren door het gedetailleerd waarnemen van lichaamstaal welke een niet-HSP meestal niet of minder registreert.
  • Ze kunnen midden in het leven staan. Een voorwaarde is dat zij zich geborgen voelen.
  • HSP hebben een grote fantasiewereld. In deze wereld creëren zij veel. Het daadwerkelijk gaan vormgeven is meestal een minder sterke eigenschap.
  • HSP kunnen anderen goed motiveren en inspireren. Ze zijn visionair en zien de mogelijkheden vanaf een zeer pril stadium, waar dat voor anderen nog niet zichtbaar is. Hierbij kunnen zij het contact met de omgeving verliezen.
  • Er zijn niet meer jongens of meisjes met hooggevoeligheid.
  • Een HSP is zeer gevoelig voor fysieke of psychische pijnen bij zichzelf of anderen.
  • Hoog Sensitieve Kinderen (HSK) houden niet van ruige spelletjes en zonderen zich makkelijker af.
  • HSP willen vanuit hun hart kunnen werken en creëren. Ze presteren dan optimaal.
  • Veel HSP’s zijn perfectionistisch en ze zijn bang om fouten te maken. Het voordeel is dat ze zeer zorgvuldig en accuraat zijn en fouten eerder signaleren.
  • HSP leven regels meer dan anderen na om afkeuring en commentaar te voorkomen.
  • Storingsfactoren uit de omgeving worden zeer sterk opgemerkt. Onuitgesproken negatieve gevoelens van anderen doen hen snel van slag raken. Ook onvriendelijkheid maakt hen eerder van streek.
  • Een HSP heeft sneller last van stressverschijnselen zoals maagpijn, onrustige darmen, hoofdpijn, kriebelende zenuwen of een algeheel onbehaaglijk gevoel.
  • Een HSP kan snel ‘leeglopen’ in contact met andere mensen.
  • Een HSP een grote wens geaccepteerd te worden wie hij is.
  • Een HSP is vaak ‘onbegrensd’, ( ook wel een groot energieveld of aura genoemd) en daardoor extra gevoelig voor de externe prikkels. Grenzen (h)erkennen en aangeven vinden zij moeilijk.
  • Zij nemen veel externe prikkels op zoals geluiden, gesprekken, geuren, drukke straten, sferen etc. Hierdoor zijn ze sneller moe.
  • Een HSP denkt veel na (intelligentie, reflectie, piekeren) en dit kost veel energie.
  • Een HSP heeft vaker last van hooikoorts en/of eczeem door (over)gevoeligheid.
  • Een HSP is als geen ander in staat te beluisteren wat in communicatie niet gezegd wordt. Stemnuances, klank, toonhoogte en lichaamstaal worden gemakkelijk waargenomen en hierdoor wordt de ander doorzien (ook hulpverleners).
  • Andere mensen voelen zich vaak op hun gemak bij HSP’s en delen hen hun problemen. Het nadeel is dat de HSP zich teveel inleeft wat ervoor zorgt dat zij hun eigen kracht weggeven met leeglopen en vermoeidheid tot gevolg.
  • Een HSP is gevoeliger voor stimulerende middelen zoals bv drugs, cafeïne, alcohol en vaak ook voor medicijnen en kruiden (bijv. Ginseng)
  • Als een HSP zich ergens mee verbindt, gaat hij er ook volledig voor.
  • Een HSP is authentiek en origineel. Zij hebben een grote rijkdom aan plannen en nieuwe ideeën. Echter als zij moeten functioneren met vaste taken en rollen, presteren ze duidelijk minder. Ze willen alles te goed, te diep en te perfect. Het woord ‘te’ is de grootste valkuil.
  • Een HSP neemt vaak een adviesrol aan, zoals schrijvers, geschiedkundigen, filosofen, rechters, kunstenaars, onderzoekers, theologen, therapeuten en leraren.
  • Een HSP is niet het type voor ploegendiensten of nachtdiensten.
  • Een HSP houdt van rust en stilte.
  • Een HSP heeft veel eigen tijd nodig. In deze tijd is het belangrijk dat hij zijn ziel voedt. Hierdoor is hij echter niet egoïstisch omdat juist in deze eigen tijd veel werk verricht wat uiteindelijk ten goed komt aan anderen.
  • Een HSP is allergisch voor alles wat MOET. Planning en structuur verkrijgen kan problematisch zijn. Ze zijn goed in het uitstellen van ‘moet’ activiteiten wat voor hen zelf een nadelige uitwerking kan hebben.
  • Een HSP weet vaak niet welke gevoelens, emoties of lichamelijke klachten van zichzelf zijn of zijn overgenomen van anderen.
  • HSP’s hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel en een grote afkeer van geweld.
  • Onder de HSP’s zijn zowel rustzoekers als spanningzoekers. Ongeveer 30% van de HSP’s zijn extravert maar wel snel overprikkeld.
  • De meeste mensen met een eetstoornis zijn hooggevoelig.
  • Een HSP heeft een diepe verbondenheid met de natuur, de planten- en de dierenwereld.
  • Voor een HSP zijn Rust, Orde en Regelmaat belangrijke peilers om een evenwichtig leven te leiden.
  • Veel mensen met een vermoeidheidsziekte zijn hooggevoelig

Bron Plexus solaris

Herken jij jezelf in deze punten van eigenschappen? Is het voor jou ook een eye opener? Dan kan het zijn  is het heel waarschijnlijk dat je hooggevoelig oftewel hoogsensitief bent.

Ik ervaar het als een bijzondere eigenschap maar dat komt ook omdat ik nu weet  hoe ik er mee om hier meer om kan te gaan. Rust en stilte is voor mij een heel belangrijk onderdeel in mijn leven. Als ik teveel dingen achter elkaar onderneem dan ben ik moe en is mijn energielevel naar een 0 punt gedaald.

Vind je het moeilijk/lastig om hooggevoelig te zijn?

Als  je hooggevoelig bent oftewel HSP ben je meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merk je meer signalen en details op. Je kan al snel overprikkeld raken. Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens. Wat anderen normaal vinden zoals vele mensen bij elkaar of harde muziek, kan voor een HSP al snel te veel zijn.

Ontdek hoe je kunt omgaan met je hooggevoeligheid en je balans/rust te vinden. Schrijf je nu in en volg de cursus helemaal in je eigen tempo.

Schrijf je in en ontwikkel meer energie, kracht en zelfvertrouwen…

  • Ilja Hetem schreef:

    Ik ben Overspannen door allerlei omstandigheden(daar zal ik je verders niet lastig mee vallen)Maar door dat ik hier wat van heb opgezocht ben ik er achter gekomen dat ik HSP-er ben daar waar ik mij helemaal in kan vinden, zo ben ik ook bij jou terecht gekomen en heb hier heel veel baad bij om zo snel mogelijk te herstellen van mijn overspannenheid..!!

  • Sabine schreef:

    Ik weet al jaren dat ik een HSP’ er ben maar kon er niet goed mee omgaan.

    Opgroeiende met een BOM moeder die ook nog eens een borderliner is maakte het niet makkelijker.

    Ik heb zoveel aan je artikelen en de stukjes die je over jezelf schrijft gehad, daarvoor dank je wel.

    Ik heb je tip 56 ter harte genomen: ga iets doen wat je al heel lang wil doen.

    Ik ben naar India vertrokken voor een maand. De reis op zich, met al zijn uitdagingen en niet zozeer India als land opzich, zorgt er nog steeds voor, dat ik mezelf iedere dag een stukje meer ga accepteren.

    Ik mag er zijn en eigenlijk mag ik heel erg trots zijn op mezelf hoe ik in het leven sta.

    Een van de eerste dagen vroeg ik een vrouw waar je goed kon ontbijten. Ik moest uit zenuwen huilen toen ik hoorde dat ze Nederlands was.

    Ik verontschuldigde mezelf en ze zei dat dat niet nodig was.

    Je ontmoet altijd de mensen op het juiste moment vertelde ze.

    Ik vertelde haar dat ik het ingewikkeld vond om mensen te ontmoeten.

    Vraag iedere dag aan het universum om nieuwe positieve uitdagingen en mensen op je pad te brengen. Je vind dat moeilijk, ik zie het aan je, maar bedenk dat je OOK om hulp aan het universum mag vragen.

    Sindsdien heb ik geweldige mensen ontmoet fantatische dingen gedaan en gezien.
    Wil niet zeggen dat het van een leien dakje gaat maar ik merk wel dat mijn angst enorm is afgenomen.

    Marianne, nogmaals, dank je wel en keep up the good spirit!

    Liefs, Sabine

  • Marjanne hilarius schreef:

    Hallo marian, ik volg je nu al een tijdje omdat ik nog niet zeker wist of ik hsp heb maar alles wat he schrijft klopt. Ik heb hsp maar het lukt me niet om me af te sluiten. Ik doe de opleiding verpleegkunde en heb daar een nare ervaring meegemaakt en als ik zeg wat ik heb zegt docent kun je dan wel verpleegkundige worden. Ik ben ten einde raad. Kun je mij verder helpen? Groetjes Marjanne

  • Linda schreef:

    Veel punten herken ik van het hsp. Het aanvoelen van emoties etc. Gevoelig, piekeren, veel nadenken. Maar ook tijd voor mezelf nodig hebben. Maar mijn vraag: Moet je daar hoogbegaafd voor zijn?

  • griet schreef:

    Ik heb al boeken gelezen over hsp, dingen opgezocht…en ben er van overtuigd dat ik tot die mensen behoor…
    Wat me het meeste ergert is dat ik snel moe ben in mijn hoofd en daar soms héél prikkelbaar door wordt.
    In werksituaties raak ik ook meestal geconfronteerd met mensen die me domineren omdat ze voelen dat ik niet echt voor mezelf durf opkomen.

    • marian schreef:

      Dankjewel voor je bericht. Overprikkeling of overweldigd is inderdaad een kenmerk en dan is het de kunst om jezelf op te laden en te geven wat je nodig hebt. Voor jezelf opkomen, leren Nee zeggen en je grenzen trekken is een must en zeker te leren hoor.

      Warme groet, Marian

  • Ingrid Klijn schreef:

    Hoi Marian,

    Even een opmerking nav wat jij zegt over hoogbegaafdheid en HSP . Hoogbegaafdheid is het hebben van een hoog IQ ,wat zich uit in zeer goed kunnen leren, en is heel wat anders dan Hooggevoeligheid. Mijn partner en nichtje zijn hoogbegaafd (IQ 136) en zijn allebei verre van hooggevoelig. Ze zitten juist in hun verstand en begrijpen maar weinig van mijn vele gevoelens. Waarom leg jij het verband tussen de twee? is er wetenschappelijk onderzoek naar gedaan ? Ik hoop op een reactie.
    Groeten, Ingrid Klijn

    • marian schreef:

      Kan jij aangeven waar ik schrijf over Hoogbegaafdheid? Ik heb nl. geen ervaring hiermee en kan me zelf niet herinneren dat ik het hiermee in verband breng.

      Warme groet, Marian

      • Ingrid Klijn schreef:

        In de tekst op deze pagina bij Kenmerkende eigenschappen van een hoogsensitief persoon staat er letterlijk: ‘Nagenoeg alle hoogbegaafden zijn HSP.’

        • marian schreef:

          Je hebt gelijk dit zijn de meest voorkomende punten maar ik herken mijn hier niet in en is bij mij niet van toepassing ;-).

          Warme groet, Marian

  • Anoniem schreef:

    Niet denken dat ik achterdochtig ben. Kunnen jullie mijn gedachten lezen of zo? Alles wat hier staat klopt.

  • marjo schreef:

    Beste Marian dank je voor je mooie tijdschrift.
    Wat lijk jou jeugd verschrikkelijk op die van mij.
    Lees zoveel herkenbare dingen onvoorstelbaar.
    Ik ben er met veel zin aan begonnen. Ga ermee aan de slag.
    Nogmaals bedankt.

    Lieve groetjes Marjo

  • Kenneth schreef:

    Hoi Marian,

    Ik ben kort geleden geattendeerd op je website en herken veel ( bijna alles) in mijn dochter.
    Na veel psychologische onderzoeken en opnames, ivm automutilatie en suïcidale gedachten, is voorkort enkel PDD-NOS gediagnosticeerd.

    Heb jij ervaring dat autisme en HSP vaker in combinatie voorkomt?
    Ik zag meerdere commentaren maar helaas geen reactie van jou hierop.

    M.vr.groet , Kenneth

  • Reza schreef:

    Heel indrukwekkend: een extreem negatieve “individuele” situatie, de motivatie en kracht te laten worden voor iets wat “ontelbare mensen” verder helpt.
    Dat is niet voor iedereen weggelegd! Uiteraard is de boodschap wel voor iedereen bestemd: Het beste uit jezelf halen.

  • […] wat het voor jou betekent en wat je van de ander hierin verwacht? Zelf weten en erkennen dat je hooggevoelig bent is één, maar om dit ook goed over te brengen op je dierbaren is weer een ander […]

  • Alma schreef:

    Ten eerste wil ik zeggen dat je super mooie inzicht stukken schrijft… Het geeft mij de juiste inspiratie en inzichten voor mezelf!

    Bij mij is al geregeld geconstateerd dat ik hooggevoelig ben en toen ik het 13 jaar terug voor het eerst hoorde door een psycholoog waar ik terecht kwam door een burn out ging er nog geen belletje rinkelen…de 2e keer dat het bij benoemd werd ben ik er meer en veel over gaan lezen en vele puzzelstukjes vielen voor mij op zijn plek… en nu blijkt mijn zus en waarschijnlijk neefje van 5 ook hooggevoelig te zijn… Het moeilijkste vind ik… 1 keer in de zo veel tijd komt er iemand in mijn leven waar ik een lijntje mee heb (zo noem ik dat zelf) Dat lijntje zorgt er voor dat ik sterk en emotioneel verbonden ben met die persoon en ik gelijk een soort van vertrouwen voel met die persoon…een lijntje waarmee ik ook in zijn of haar gevoelswereld kan stappen… en dat vind ik de moeilijkheid je voelt het verdriet de worsteling en je ziet de persoon die hij/zij werkelijk is maar wat diegene door angst niet niet aan de buiten wereld laat zien….. Dan voel ik me altijd zo ontzettend machteloos…en dat is een gevoel waar ik slecht mee om kan gaan…want ik wil de persoon juist graag helpen…. Vaak zijn het ook mensen die in een omgeving zijn opgegroeid of zitten waar ze totaal niet tussen passen waardoor hun proces om zich zelf te zijn alleen nog maar meer wordt vermoeilijkt…ja dat vind ik moeilijk van hsp zijn het meer zien in een persoon en de persoon zien die van binnen zit maar er niet uit durft te komen….gevangen in hun zelf terwijl zoveel moois juist de vrijheid hoort te voelen..

    • Marian schreef:

      Een van de zegeningen van hoogsensitief zijn, is toch wel het vermogen om overal schoonheid te kunnen zien.
      Door je eigenschap om details waar te nemen, ben je in staat altijd ergens iets moois te zien.
      In iedere situatie, in elk object, in ieder mens.
      Dat is een gave die je moet koesteren, je bent niet naïef, het zorgt voor balans in je waarneming en zorgt ervoor dat je een gelukkiger mens kunt zijn. Een ander heeft alleen zijn/haar weg te bewandelen ;-).

  • Chantal schreef:

    Als HSP vind ik het eerder een curse als een blessing hoor . Altijd bezig met anderen en hun , vaak negatieve , energie . Mijn hoofd loopt er van over. Probeer op allerlei manieren om het hoofd wat leger te krijgen en positiever en hoor dan vaak dat ik me dan moet concentreren op mijn lichaam . Maar mijn lichaam heeft mij behoorlijk in de steek gelaten de laatste jaren , weet niet of dat zo’n goed idee is ?

  • Tjitske schreef:

    Ik weet ook sinds een aantal jaren dat ik hooggevoelig ben… en dan wel degene die de prikkels juist ook nog opzoekt en dan tot energie level 0 daalt.
    Het is inderdaad genetisch. Maar heb altijd onderkent dat ik daar bij hoorde. Ik had zeker veel gemeen met alle aspecten hiervan, maar omdat ik mijzelf niet terug trok, vond ik het niet voor mij. Totdat ik informatie voor mijn dochter aan het opzoeken was en ik las dat er ook een groep Hsp’ers is die met hun voeten tegelijk op het gaspedaal en op de rem stond. En hier kende ik mezelf volledig in. Afgelopen jaar ben ik dan ook flink overspannen geraakt doordat ik altijd de uitersten opzoek…. in alles. Altijd te en dus volledig uitgeput.
    Nu ben ik mezelf enorm tegengekomen afgelopen jaar en heb ik geleerd om vaker nee te zeggen en meer balans te zoeken overal in. En dat lukt, al zij het langzaam.
    Mijn dochter heeft het ook… en daardoor botsten we veel, maar ik bemerkte nu dat er enorm veel bij mijzelf lag. En dit gaf hierdoor al veel herkenning en zocht ik niet alles bij mijn dochter.

    Wat ik hierbij wel wil nog wil vertellen en jullie niet wil onthouden is dat ik een enorme rust heb gevonden in het feit dat ik in de afgelopen jaren mijn geloof weer terug heb gevonden. Ik merk het stuk geloof hier niet speelt, maar wat wel heel veel rust, vrijheid en geborgenheid zou kunnen brengen voor iedere hsp’er.
    Ik was nog weinig met mijn geloof bezig omdat ik geen mensen om me heen had die dit deelden. Maar ik mistte het enorm, na ongeveer 13 jaar een beetje dolende te zijn geweest. En doordat ik op een bijzondere manier weer een stap richting God heb gezet, is mijn leven enorm omgeslagen… ten positieve!! Ik wist nml niet meer hoe ik alle ballen in de lucht moest kunnen houden op elk vlak in mijn leven. Ik heb God om hulp geroepen…. en alles veranderde. Niet in 1 dag…. maar ik merkte wel elke dag stapje bij stapje.

    Ik mag nu de rust vinden bij mijn Heer…. die dit voor mij, maar ook voor iedereen, in petto heeft. En ik kan jullie niet uitleggen hoe dit voelt, maar het is een gevoel van thuiskomen en van geborgenheid.
    Een stap naar God toe… en zeggen dat je het niet alleen kan en mogen weten dat Hij er altijd voor je en van je houd…. in iedere situatie. En dit heeft mijn leven zo verrijkt… dat ik op alle vlakken enorme stappen maak, wat eerder niet mogelijk leek te zijn!!
    God houd van je met of zonder etiket!!! Bij elke stap in mijn leven loopt Jezus met mij mee en Hij wijst mij de weg. Daardoor leer ik balans in mijn leven te vinden en vind ik het minder erg om een etiket te krijgen 🙂

    • Tjitske schreef:

      Psalm 18:30-31

      Want met U ren ik door een legerbende, met mijn God spring ik over een muur.
      Gods weg is volmaakt, het woord van de Heere is gelouterd,
      Hij is een schild voor allen die tot Hem de toevlucht nemen.

  • Els schreef:

    8 jaar geleden een auto ongeluk gehad, whiplash , baan kwijt, gedeeltelijk afgekeurd,.Al snel was ik overgevoelig voor geluid, drukte, bewegingen en geuren. Las er een boekje over, maar wilde absoluut het stempeltje nog niet hebben. Het heeft lang geduurd voor het accepteerde, ging prima zolang ik maar goed in mij vel zat.
    Deze week is mijn onverwachte relatiebreuk precies 1 jaar geleden, mijn empatische prins op het witte paard bleek een enorme hufter , die me na 2 jaar inruilde voor een ander. Wij hadden toen net een ander huis, waar ik maanden mijn energie in het klussen heb gestoken. Bekaf gingen we naar mijn favoriete Nieuw zeeland en daar merkte ik al dat het niet meer klopte: thuis stond ik in de negeerstand en met oud en nieuw wei hij twijfels te hebben. Tijdens een korte trip op Aruba verscheen de app van een andere vrouw, wiens foto op zijn FB me al beroerd maakte.
    Een pijnlijke tijd, veel pijn , verdriet, ongeloof en kwetsende opmerkingen.
    Het ( zelf) vertrouwen is weg, idd een laag zelfbeeld, ik lig dagen in bed dat ik mijn veilige eiland noem.
    En nog steeds schieten gesprekken en gebeurtenissen door mijn hoofd , ben ik veel onrustig en huilerig…Loslaten is niet mijn sterkste kant…

    En daar baal ik soms zo enorm van… de tranen laat ik komen, heb geaccepteerd dat die bij me horen…maar wat kan ik me vreselijk alleen voelen in mijn ommuurde lichaam met een gebarsten houten hart..
    Inderdaad moeilijk uit te leggen, vooral mijn dochters kappen iedere gesprek of opmerking over de breuk af…

    • Marian schreef:

      Alles valt of staat met de kwaliteit van je gedachten, Els. Als je leert om je gedachten te controleren en veranderen, verandert je gevoel mee. Als je leert om aandacht te hebben voor het NU en al je zintuigen daarvoor gebruikt, maak je je hoofd leeg. Als je leert om goed en diep te ademen, wordt je lijf rustig. Als je leert om aandacht te besteden aan jezelf en goed voor jezelf te zorgen, leer je jezelf steeds beter kennen. Je kunt het echt leren, het is het eerste waar ik mee begonnen ben. Lees anders eens dit blog bericht over loslaten: https://justbeyou.nl/loslaten-hoe-doe-je-dat-dan/

      Je kunt het! Je bent het waard! Warme groet, Marian

  • Mariëlle schreef:

    Wat herkenbaar en ben zeker op zoek naar positiever in het leven staan en schommel een beetje in deze verandering. Tips zijn zeker welkom.

  • Stephanie schreef:

    Heel herkenbaar. Ik vraag me ook af of dit erfelijk is of kan zijn. Mijn moeder is hooggevoelig en ik zelf ook. Vooral de rust en regelmaat zijn voor mij zo belangrijk. Het alleen zijn om weer even op te laden en alle emoties te verwerken, vooral de emoties van andere is ook echt iets wat ik moet doen om weer verder te kunnen. Mijn zoontje van 1,5jaar is ook erg gevoelig voor prikkels en neemt ook gevoelens over van anderen. Dus ook bij hem herken ik al veel dingen van hooggevoeligheid.

    • Marian schreef:

      Herkenbaar Stephanie! Mijn ouders hadden dit niet maar mijn zus en ik allebei wel. Ik weet nog dat ik haar helemaal verbaasd belde… 😉 Mijn jongste dochter ook. Ik denk dat het gewoon meer (h)erkend wordt.

  • Kathy schreef:

    Bij het lezen van deze opsomming, dacht ik, het houdt niet op, het ene kenmerk na het andere past bij mij.
    Ik ben 41 jaar en tot hiertoe nog niet echt een gelukkig leven gehad, terwijl ik echt wel kan genieten van de kleinste dingen, maar het emotionele en pieker gedeelte is zoooo vermoeiend.
    Om nu iets te noemen uit mijn kindertijd, als peuter en kleuter zijnde pestte mijn familie me daar weleens mee en vroegen ze :”heeft ons Katietje al geweend vandaag?” en blijkbaar ging mijn lipje dan omlaag en begon ik te huilen, of ik was bang van mannen met baard of hoed.
    Ik heb jaren anti depressiva genomen,maar omwille van de bijwerkingen, zelf afgebouwd en gestopt, nu neem ik toch terug iets op plantaardige basis,omdat ik het alleen niet aan kan, dan huil ik elke dag.
    Ondanks alles, kan ik het leven wel mooi vinden,maar het is hard, erg hard…

    Kathy

  • Miriam schreef:

    Alsof ik zelf 90% zelf geschreven heb, zo herkenbaar voor mij……(op enkele punten na)

  • Liet schreef:

    He he , ik vermoedde het al een hele tijd maar ja hoor ik ben het!
    Klopt allemaal! Niks ergs aan en andere mensen laat ik volr wat ze zijn
    Behandel ze met respect en wens dat ook terug
    Zo niet? Jammer en doorlopen svp:)

  • Marian schreef:

    Na jaren terug naar een lezing geweest te zijn over HSP, viel bij mij toen ook het kwartje….Ik herkende zoveel eigenschappen van een HSP’er, zoals o.a.met iemand staan praten en tegelijkertijd alles zien en horen wat er om die persoon heen gebeurt……Rust en stilte is voor mij belangrijk, b.v. door me even terug te trekken kan ik er weer beter tegen geluiden. Er zijn dagen waarop de geluiden opeens veel harder binnenkomen dan anders. Ik moet ook elke dag mezelf afsluiten voor de energie van anderen. Ik ben sinds jaren Reikimaster, waar ik ook veel aan heb, maar kan b.v. door de drukke tijd waarin ik momenteel zit,nu niet richten op geven van cursussen aan anderen. Dit komt waarschijnlijk wel weer, maar Reiki is in de eerste plaats voor jezelf en dat vertel ik de cursisten ook tijdens de Reikidag. Ik ben nu bezig met het leren van mezelf te houden, voor mezelf op te komen, mijn grenzen aan te geven( want die worden nog steeds overschreden door anderen) en meer tijd vrij te maken voor mezelf. Een heel proces kan ik wel zeggen en ik leer elke dag nieuwe dingen bij. Zoals dingen die hier op jouw site voorbij komen…..dank je wel voor de tips en wijsheden!
    Marian

  • Petra schreef:

    Ik ben denk ik ook hsp. Jaren terug met reiki geprobeerd meer mijn energie te bewaken. Ik werk met patiënten en die trokken mij leeg. Mijn zoon heeft het ook en om daar mee om te gaan leer je veel.

  • Joni schreef:

    Na het lezen van het artikel over HSP valt veel op zijn plaats. Merk dat ik in gezelschap snel vermoeid ben en daar thuis als ik alleen ben geen last van heb. Verlies ook snel de concentratie wanneer ik in gezelschap ben. Het voelen van al die prikkels brengt me soms uit balans en maakt me soms onzeker en vermoeid, maar zie het vooral als een mooie bijzondere eigenschap. Nu snap ik ook beter waarom ik niet zo van de ‘small talk’ ben. Als ik geen connectie met de ander voel, blokkeer ik. Althans zo voelt dat. Ik probeer dat nu te accepteren in plaats van er tegen te vechten. Anders heb ik alleen mezelf ermee!

  • Petra schreef:

    Ik ben niet voor hsp getest en heb ook geen idee waar of bij wie ik dit kan doen.
    dit is allemaal herkenbaar eye opener.
    graag tips wat ik hier mee kan of moet doen.
    loop bij een psycoloog omdat ik me zelf helemaal kwijt raakte veel emotie vermoeidheid zeg mar burnout kom met hele klijne stapjes terug. gr petra.

  • Patricia Brouwer schreef:

    Jeetje wat herken ik mezelf in die punten zeg!
    Super bedankt voor deze eye opener 🙂

    Groetjes Patricia

  • Susan schreef:

    Zoo heel herkenbaar voor mij….als allereerste Marian bedankt weer dat ik dit weer mag zien om even weer is te lezen zeg! vanaf kind huilde ik heel erg veel en zeiden ze ook daar heb je die jankbal weer ….niet leuk want het waren toch echte gevoelens..ook werd ik gepest en had een alcoholische moeder …waarvan ik nu begrijp het waarom…dan toch is het iets wat je mee maakt als kind en vormt het je karakter…nu weet ik dat ik rust voor mezelf moet nemen om alles goed aan te kunnen en dan nog vind ik het altijd wel moeilijk om de juiste balans te vinden …zo gaat dat een tijd lekker en dan gebeurt er iets waarvan ik vind dat bepaalde dingen niet eerlijk gaat in een conflict wat op mijn pad komt in mijn eigen familie…wat ik nu weer mag loslaten en denk wil ik die personen echt in mijn leven of ervaar ik daar toch meer de nadelen van dan de voordelen…ik weet wel dat ik van mijn broer en schoonzus hou….in mijn hart en ziel voel ik dat er iets niet klopt…en denk ook weer het zal wel loslopen misschien niet goed …om zo te denken …een confrontatie aangaan verandert die persoon niet en ik denk ik kan dan alleen mezelf veranderen door het de tijd te gunnen voor mezelf om er anders mee om te kunnen en mogen gaan.
    hartelijke Groet Susan

  • Nicole schreef:

    De afgelopen 10 jaar heb ik veel in mezelf geïnvesteerd. Ik zat nooit lekker in mijn vel. Dacht zelfs dat ik weinig voelde. Door middel van therapie kwam ik erachter dat ik veelal in mezelf had geblokt zodat ik mezelf niet hoefde te voelen en te laten zien. Ik ben er gaandeweg achter gekomen dat ik een ontzettende gevoelsmens ben. En ik kom steeds dichter bij mezelf. Vorige week ben ik bij een therapeut geweest (voor de studie die ik doe) en daarbij kwam naar voren dat ik HSP ben. Ergens voelt het van he eindelijk is het dus “normaal” wat er in mij gebeurt en anderzijds is er nu een zoektocht gestart van oke en wat betekent dat voor mij dan. Hoe zorg ik ervoor dat ik binnen mijn grenzen blijf, ik er mag zijn. Die laatste is the story of my life. Ik mag er zijn! Ik denk dat het een oude belemmerende overtuiging is van mezelf. Ik ga proberen om bij diezelfde therapeut eraan te werken middels regressie. Als dat stukje voor mezelf helder is, dan weet ik dat ik me echt vrij voel om mezelf echt te gaan laten zien. Kan niet wachten! Eng vind ik het zeker. Uit mijn comfortzone gaan is spannend. Maar het gaat me lukken. Dat weet ik gewoon!
    Nicole.

  • Ellen schreef:

    Hoi Marian,

    Weer een bevestiging….ik kom sinds vandaag heel wat over mezelf te weten 😉
    Ik ben heel duidelijk een HSP’er….niets mis mee maar wel fijn om eens te horen hoe daar mee om te gaan!

    Lieve groetjes,
    Ellen

  • Marianne schreef:

    Ik vermoed al een aantal jaren dat ik hsp ben. Dit is gekomen na de geboorte van mijn oudste zoontje, ik voelde direct aan hem dat er ‘iets’ met hem was. Niet ziek of dat hij lichamelijk wat mankeerde oid, maar anders..
    Wel was hij veel ziek, altijd koorts..
    Dat gevoel van dat hij anders was bleef, zodoende ben ik gaan zoeken waar dat gevoel vandaan kwam en kwam ik op hsp uit.
    Toen ik daar de eerste keer over las, kreeg ik een brok in mijn keel en dacht dat gaat over hem, maar ook over mij!

    Ik heb me vroeger altijd anders gevoeld, werd jaren lang vreselijk gepest. Huilde snel om alles, was verlegen en had faalangst. Maar bij mensen die ik goed kende was ik heel anders.
    Ik dacht altijd dat iedereen zo dacht als ik maar nu ik ouder word ben ik erachter gekomen dat het niet zo is.
    Wel ‘grappig’ dat jij zegt dat jouw moeder een ras negatieveling was, mijn beide ouders zijn dat ook wel.
    Ik dacht (soms denk ik nog) heel negatief, had altijd een laag zelfbeeld.
    Ik probeer bij mijn zoontje nu goed om te gaan met z’n hsp en hoop dat hij niet tegen de problemen aan hoeft te lopen die ik wel heb gehad.

    Hoe is jouw contact met jouw ouders nu, als ik vragen mag?

    Groetjes Marianne

    • Marian schreef:

      Hoi Marianna, dank je wel voor je bericht. Mijn contact met mijn ouders is niet top geweest. Allebei mijn ouders leven niet meer. Mijn moeder is in mijn armen overleden en dat is de omkeer in mijn leven geweest. Ik wilde niet zo doodgaan als mijn moeder. Daarna ben ik gaan werken aan positief leren denken en mijn zelfbeeld. Dat ik een hsp’er ben daar kwam ik pas veel later achter. Ik vond het altijd stom en een stempel drukken op iemand. Nu weet dat ik het idd een mooie (soms lastige) eigenschap is en dat het in je voordeel werkt mits je er goed mee omgaat.

      Geniet van je dag!

      Warme groet, Marian

  • […] Erken dat je hooggevoelig bent en voel je niet langer ‘minder’ dan een ander. Tip, lees het blog artikel: ben ik een HSP?  […]

  • Fnn schreef:

    Al ben ik er een beetje allergisch voor om ‘in een categorie’ te vallen, het is een heel fijn gevoel dat ik me door dit stuk tekst opeens meer mijzelf voel 🙂

    • Marian schreef:

      Kan ik me helemaal voorstellen. Een ‘label’ plakken is niet mijn ding maar als ergens bewust van bent dan kan je dat weer accepteren en/of leren mee omga.
      Keep up the good work en dank je wel voor je reactie.

      Warme groet, Marian

  • Patricia schreef:

    Bedankt dat ik op deze blog terecht ben gekomen. Ik wist niet van het HSP bestaan af, maar toen ik de kenmerken las herkende ik mezelf daar zo in, er viel een soort last van me schouders. Heb mezelf altijd anders gevonden en begreep het niet echt waarom, maar nu worden dingen duidelijk. Weet natuurlijk niet zeker of ik het ook echt ben, maar ik herken heel veel kenmerken. Ben me er ook in gaan verdiepen en ben blij dat ik nu hiermee verder kan of ik het nou ben of niet toch heb ik de kenmerken en toch hoort het bij mij en zal ik hiermee om moeten gaan.

  • Wanda schreef:

    Nu weer helemaal leeg van verdriet dacht dat ik nu iemand had ontmoet
    die ook voor mij zou gaan. Krijg als reactie dat ik een leuke lieve vrouw ben.

  • Wanda schreef:

    Hoi Marian,
    Ja ik weet ook al jaren dat ik HSP ben. En vorig jaar ben ik gescheiden.
    Nu loop ik eigenlijk vast met daten door mijn overgevoeligheid. Ik raak
    mijzelf helemaal kwijt in een leuke date. En ga er dan helemaal voor en
    eindigd uit op niks. Dan zo verdrietig zijn. Heb je daar misschien tips voor?
    Gr. Wanda

    • Joni schreef:

      Heel herkenbaar Wanda! Ik neem nu naar paar afwijzingen in korte tijd bewust een date pauze. Ik vermoed dat ik ook HSP’er ben en vind daten als HSP’er behoorlijk intensief.

  • Miranda schreef:

    Heee Marian,

    Ze zeggen wel eens, je leven begint pas na je 40ste toch? haha
    In mijn geval was het dat ik 2 dagen na mijn 40ste verjaardag (11 januari) erachter kwam dat ik HSP ben. Ik heb veel informatie gelezen en vele puzzelstukjes zijn al op zn plek gevallen. Wat een verlichting gaf dat zeg!!! Een positieve houding en denkwijze is een belangrijke sleutel gebleken!

    Ik ben me op t moment meer aan het verdiepen in spirituele groei en bewustwording. En ik denk nu dat ik in deze groei al verder ben dan ik me er eigenlijk van bewust was. Ik denk dat die hooggevoeligheid mij hierin bijzonder helpt (en heeft geholpen, zonder dat ik het wist).
    Wat vind jij van de link tussen een HSP en spiritualiteit? En wat vind je van de stelling dat HSP`s bewust of onbewust (vooral het laatste denk ik) al heel ver zijn in hun spirituele groei naar bewustwording? Komt het vaak voor dat HSP’s veel belangstelling en interesse hebben voor spiritualiteit? Ook HSP’s hebben namelijk veel baat bij het leven in het ‘NU’.
    Ik heb namelijk het gevoel dat als een HSP zich bezig houd met bewustwording, in het bewust ZIJN, daar heel veel energie van kan vergaren en zich daardoor er heel fijn bij kan voelen, mits ze er niet in doorslaan naar het “zweverige”. Want dan komen we weer op het puntje van: alles waar ‘te’ voor staat, is niet goed voor ons. Maar dat is ook het hele punt van spiritualiteit, die groei hoor je niet te pushen, want dat belemmert weer je groei…..
    Benieuwd naar jouw visie hierop 😉

    Verder heb je de punten mooi en uitgebreid omschreven. En fijn dat je nog even aanhaalt dat het een mooie (en bijzondere) eigenschap is om HSP te zijn! Want ik merk, bijvoorbeeld op diverse HSP groepen op facebook waar ik even lid van ben geweest, dat mensen het vooral veel als ‘last’ zien, en vooral steeds weer die punten aanhalen en bespreken. En daardoor zal het ook een last blijven, is mijn mening. Het omarmen, het accepteren, geeft zoveel rust! Waardoor je ook beter ziet hoe bijzonder en mooi het eigenlijk is om HSP te zijn!!! Ik ervaar ook wel de minpunten maar ik ga er nu vaker luchtig mee om en grinnik er soms om, zo van: hihi heb je die HSP weer, of Miran doe eens niet zo HSP 😀 . Maar ik ben nu TROTS op wie ik ben! En dat was mn leven lang wel anders 😉

    POSITIVITEIT IS DE SLEUTEL!

    Lieve groet,
    Miranda

  • sabrina schreef:

    Hoi, wat ben ik blij dat ik deze blog vond :-), ik ben al altijd hsp maar weet dat pas sinds een paar jaar dankzij mijn toen nog kleuter dochter. Blij dat ik wist dat ik eigenlijk ‘normaal’ was :-), maar het blijft toch soms moeilijk. Vooral ‘het nood hebben aan rust en stilte’ valt in de omgeving niet altijd in goede aarde meestal door onbegrip (want ik ben echt niet asociaal). Als mama van 4 kids waaronder 2 hsp (zonder echt te willen labelen) best wel een evenwicht zoeken elke dag opnieuw. Ik lees hier even verder en hoop hier toch een aantal tips te vinden 🙂 . De opsomming die je geeft komt zowat 95% overeen zoniet 99% en ik ben blij te lezen dat dit nog bij veel mensen zo is. groetjes, Sabrina.

    • Marian schreef:

      Hoi Sabrina,

      Tijd nemen voor jezelf is een MUST mijn inziens. Ik kom hier nog op terug en zal zeker ook mijn tips delen.

      Omarm jezelf liefdevol, zoals je dat met je kind zou doen. Alles is goed, alles mag er zijn. Hou van jezelf zoals je bent. Je leeft maar één keer. Doe wat je gelukkig maakt en omgeef je met mensen die je doen glimlachen.

      Warme groet,
      Marian

  • Mary-Lou schreef:

    Dat ben ik!! Alles wat er staat herken ik, en al jaren eigenlijk….. Het is vaak heel mooi, maar sinds ik in de overgang ben, ervaar ik meer lichamelijke ‘vage’ klachten zoals stijve nekspieren, licht in mijn hoofd, hartkloppingen, slikklachten, noem maar op. Ook die ervaar ik dus 3D!
    Ik weet dat ik meer tijd voor mezelf moet inruimen en dat doe ik dan ook zoveel mogelijk. Natuurlijk lukt dat niet altijd, er gebeurt altijd wel iets waarbij mensen vinden dat ik nodig ben (hoort er ook bij he?) en natuurlijk heb je die behoefte dan om nodig te zijn, soms zeer vermoeiend.
    Ik lees je blogs altijd en put kracht uit het feit dat er veel meer (vooral) vrouwen zijn die hier mee te maken hebben. Geweldig Marian!! Dank je wel daarvoor….

    Lieve groet,
    Mary-Lou.

    • Marian schreef:

      ‘Mensen vinden dat ik nodig ben….’ Geciteerd maar wat vind jij zelf? Wat maakt dat je deze behoefte nodig hebt?

      Geen dank Mary-Lou. Thanx voor je reactie.

      Warme groet,
      Marian

  • janne schreef:

    Hoi hoi,

    Ik heb ook ADD en herken ook veel dingen uit dit lijstje vooral de bovenste puntjes, de ongeveer 7 onderste puntjes herken ik niet zo. Ik denk ook wel dat er een overlap in HSP en ADD zit. Maar ik denk dat er wel meer overlappen zijn….. en dat ik ook overlappen heb met iemand met autisme al heb ik (gelukkig) geen autisme…. maar ook iemand met bv. een laag zelfbeeld of een angst stoornis dat zal allemaal wel bij elkaar liggen in de hersenen denk ik of wat meer ontwikkeld zijn in de loop der jaren dat je ADD hebt. En ook omdat mensen nou eenmaal karaktertrekken en eigenschappen hebben. En al heb je ”niets” dan nog zul je ook trekken van autisme, ADD of een laag zelfbeeld hebben. Omdat niemand ”normaal” is omdat dat begrip denk ik niet bestaat….. Wat ik zelf het aller belangrijkste vind is hoe je er mee om gaat….. zie de positieve kanten er van…. alles wat je als negatief verschijnsel ervaart kun je ook omdraaien naar een positieve eigenschap…. zo zie ik bv. alles en ben daar door kritisch…. dit maakt mij iemand die goed sturend kan zijn binnen een groep…. en veel aangeeft naar anderen toe, zonder daarbij voorbij te gaan aan een ander…. dit maakt mij tot een sterke persoon. En eigenlijk kun je dit bij alles wel zo doen heb ik gemerkt. Ben je bijvoorbeeld wat slordig, kun je ook zeggen dat je oog hebt voor andere dingen die voor jouw waarschijnlijk belangrijker zijn.

    • Marian schreef:

      Dank je wel, Janne voor je hele mooie aanvulling. Je kunt overal wel een ‘label’ ophangen en denk inderdaad het belangrijkste hoe je ermee omgaat. Hoe word je de beste versie van jezelf ;-).

      Warme groet,
      Marian

  • Moniek schreef:

    Heel herkenbaar, maar toch ook weer niet. Als jong meisje had ik altijd wel het gevoel dat ik anders naar de mensen keek dan iedereen. Ik heb weleens dejavu’s gehad maar werd uitgelachen. Ik vond dat verschrikkelijk dat men zo daarover sprak en heb dat ook maar nooit meer gedeeld. En misschien ook wel niets meer mee gedaan. Daarnaast was ik altijd moe (net als mijn jongste dochter). Op 16 jarige leeftijd ben ik mijn vader kwijt geraakt door zelfmoord. Begrip was er niet. Al helemaal niet voor de nabestaanden. Waardoor ik alleen stond. Ik ben daardoor heel hard geworden. Niet alleen voor een ander maar nog harder voor mijzelf. Door therapie ben ik heel erg over mijzelf. Krijg daardoor ook vaak te horen dat ik niet altijd bezig moet zijn met het verleden maar met het heden. Ik ben nu het boek van Carolina Bont: Hoogsentiviteit als kracht aan het lezen. Ik hoop er voor mijzelf meer uit te halen. Of ik nu wel HSP’er ben of niet.

    • Marian schreef:

      Hoi Moniek, denk niet dat jezelf moet ‘labellen’. Ik zelf heb wel ervaren dat het geen zin heeft om achteruit te blijven kijken want daardoor zie je niet wat er voor je gebeurd.

      Wees vandaag eens extra lief voor jezelf! Je bent het waard en je verdiend het.

      Geniet van je dag.

      Warme groet,
      Marian

  • Marjon schreef:

    Hoi,

    Heel veel herkenbare punten heb ik zojuist gelezen.
    Het lastigste vindt ik nog altijd dat je niet altijd gewaardeerd of geaccepteerd wordt. Mensen vinden het nog altijd erg “stom” als ik weg ga omdat ik me niet lekker voel, door de negatieve energie.
    Ik zoek m’n rust ook met dieren in de natuur. Daar kan ik me uren vermaken. Ook een rust plek in huis waar ik dan vaak yoga uitvoer, doet me goed.
    HSP zijn is heel mooi maar je moet weten hoe je d’r mee om moet gaan want anderen begrijpen je vaak niet helaas. Ik gebruik het veel in alle situaties om mezelf te beschermen maar laat m’n eerlijkheid en uitspraken vaak bij gedachten.
    Stop het aub niet weg maar laat je lijden door deze gave!
    Liefs Marjon

    • Marian schreef:

      Wat maakt dat je gewaardeerd en/of geaccepteerd wilt worden, Marjon? Waardeer/accepteer je jezelf? Ik vertrek zeker ook bij negatieve energie en vaak kunnen mensen daar wel om lachen of lachen we er achteraf om. Zo niet dan is dat jammer maar weet niet of deze mensen dan wel de mensen zijn die ik graag in mijn omgeving wil hebben ;-).

      Het is zeker een gave! Thanx voor je reactie.

      Warme groet,
      Marian

  • Bertha schreef:

    Hallo Marian,
    Heel herkenbaar, veel opgenoemde dingen herken ik heel erg. Momenteel loop ik vast. Ik krijg verschillende therapieën. Onder andere grenzen leren aangeven, zo leer ik grenzen aan te geven maar wat is dat moeilijk als je jarenlang mensen over jou grenzen hebt laten gaan. Beter voor mijzelf leren zorgen, leren van mijzelf te houden. Ik zorg goed voor anderen maar niet voor mijzelf. Zit ook in een verzorgend beroep. Ik doe de 365 dagen positief van jou. Dit bevalt mij erg goed.
    Ik wil je bedanken voor de tips die ik tot nu toe heb gehad. Het is nu nog hard werken voor mij maar hoop dat ik straks een beter gevoel over mijzelf krijg.

    Groet,
    Bertha

    • Marian schreef:

      Hoi Bertha,

      Geen dank, graag gedaan. Vertrouw en geloof in jezelf. Zo lees ik nog teveel twijfels in je stukje tekst 😉 (moeilijk, hoop, hard werken, straks)

      Geniet van je dag.

      Warme groet,
      Marian

  • Margaret schreef:

    Als ik weer eens ziek word, weet ik dat ik te ver ben gegaan – over mijn grenzen – te veel heb gedaan, meer dan ik aan kan. Ziek in bed tolt mijn hoofd van alle gedachten en vind ik alsnog geen rust. Ik prijs de dag dat ik mezelf rust gun en leer omgaan met mijn HSP zijn…

  • alie schreef:

    Onlangs werd het woord hsp op mijn bord gelegd. Ik herken mij in alle punten.
    Waar ik het meest mee worstel is de angst voor hartklachten. Ik ben al een tijdje bij een psycholoog in behandeling , maar ik blijf een benauwd gevoel houden. Huisarts heeft mij medicatie voor hoge bloeddruk gegeven, maar doordat ik steeds teveel doe en denk blijft hij hoog. Vlg psycholoog heeft alles te maken met spanning. Maar ik kom er wel en heb er ook alle vertrouwen in.

    • Marian schreef:

      Beste Alie,

      Dank je wel voor je reactie. Omgaan met angsten daar heb ik geen ervaring mee maar ik vind het top om te lezen dat je schrijft ‘ik kom er wel en heb er ook alle vertrouwen in’.

      Keep up the good work.

      Warme groet,
      Marian

  • Jacqueline schreef:

    Weet ook al een paar jaar dat ik een HSP persoon ben, Het geeft me zoveel rust , en weet nu waarom ik nooit mezelf kon zijn in een groep. Ik moest zoveel van mezelf, wat ik helemaal niet leuk vond. En nu kan ik veel meer genieten van alles. En ben meer gefocust om mijn Eigen kracht te ontdekken xx

  • Herman Hettinga schreef:

    Ik herken me in veel eigenschappen, ben perfectionistisch, als ik iets doe moet het 100% goed zijn. Zit in mijn karakter. Denk wat ik ga doe niet ook heel ver vooruit. Ben creatief aangelegd, tekenen en schilderen. Heb bij schilderen wel bepaald idee maar tijdens het schilderen moment er automatisch nieuwe ideeën bij. Ook fotografeer ik. Ook hier precies zo en niet anders, streng op mezelf, toepassen gouden snede, goede compositie maar ook afwijkend foto’s maken, horizon loslaten, uitgaan van bepaalde lijn en dat als horizon gebruiken.

    Wat het nog ingewikkelder maakt is dat ik 30 augustus 2012 een hersenbloeding heb gehad
    Lichamelijk heen nadelige gevolgen maar wel niet zichtbare cognitieve problemen. Door beschadiging van het filter komen prikkels extra hard binnen. Zit nu in de fase van herkennen restverschijnselen en het gedeeltelijk accepteren. Ben door CVA heel open geworden, een bewust, heb geen vooroordelen meer naar mensen toe (heeft te maken dat ik een half jaar later in een depressie gekomen ben en voor langere tijd opgenomen ben op de PAAZ), overal is wel iets. Doordat ik een CVA heb gehad denk ik dat ik veel meer kan dan in werkelijkheid. Valkuilen zijn de gedrevenheid (re integratie werk, negeerde waarschuwingen van mijn lichaam). Foutieve inschatting bij makelijker wat te doen die dag, na anderhalf uur willen het iet meer, werk veel trager doordat ik niet van A naar B ga maar via allerlei omwegen en kost daardoor heel veel energie!!!

    Dit verhaal schrijven kost heel veel energie, vergeet vaak voorgestelde goed toe te passen, dus gewoon vergeten.

    Doordat ik perfectionistisch ben en het al moeilijker gaat heb ik veel langer werk om iets te realiseren. Ga wel eens te lang door, gevolg veel te veel prikkels, moe, emotioneel, kokervisie, onbewust fouten maken, vergeet vrijwel direct war ik iets neer gezegd heb enz.

    Ben niet gevoelig voor stress, bang dat ik iets voor doe, niet zenuwachtig. Als er iets voorvalt wat mij iets doet kan vlak er na of pas later het lichaam heel vreemd onvoorspelbaar reageren zoals: na voorval ik stap in de auto, direct enorme hoofdpijn, allemaal steken door mijn hoofd en enorm emotioneel, alleen maar huilen of stap ook in en direct verkramping van mijn kuiten en stap uit het is over of ineens enorm duizelig of hartritme stoornissen.

    Komt waarschijnlijk door de grote impact van de CVA die ik gehad heb waardoor het lichaam overgeprikkeld is en daardoor zo vreemd reageert.

    Door gebruik van PARNATE (actie depressiva) worden gevoelens gedemd.

    Benieuwd na de reacties!

    • Marian schreef:

      WoW Herman, het kost je heel veel energie en toch zo’n lange reactie plaatsen. Thanx hiervoor. Zelf ben ik niet perfectionistisch maar wat is perfect? Wanneer ben je zover dat het voor jouw goed is? Je zal steeds weer de lat hoger leggen. Bewust worden is de eerste stap en dan nog accepteren en/of veranderen ;-).

      Ik wens je veel kracht en sterkte.

  • Saskia schreef:

    Hoi Marian, ja ik ben ook HSP. Weet het al heel lang maar leef er pas echt sinds een paar jaar na. Dus bewust met mijn tijd en energie omgaan en veel tijd voor mezelf om in stilte te zijn inlassen. Vroeger ervaarde ik het als zwakte omdat ik continu overprikkeld was en alles zo hard binnen kwam en ik me geen raad wist met al die informatie. Tegenwoordig zie ik het als mijn kracht en voel en ervaar zoveel meer en kan hier anderen mee helpen in mijn coachings (ik coach mensen met behulp van paarden). Er is al veel over bekend maar ik verbaas me toch steeds dat ik nog mensen of clienten spreek die het niet van zichzelf weten, dus nog genoeg werk te doen. Ik lees al je berichten, ben zelf ook misses positivo maar het is heerlijk om positief nieuws te lezen en jezelf mee op te laden. Dank je wel!

    • Marian schreef:

      Dat ervaar ik ook, Saskia de heerlijkheid om positief nieuws te lezen. Je reactie tovert een glimlach op mijn gezicht. Dank je wel hiervoor!

      Wat is het belangrijkste wat jij gedaan hebt om met je hooggevoeligheid om te gaan?

      Keep up the good work.

      Warme groet,
      Marian

  • Friedi schreef:

    Oei, wat herken ik veel. Kom tot veel ontdekkingen de laatste tijd. Wat is het moeilijk leven met mezelf. En dan ook nog in de overgang, pfff. Wordt zo moe van mezelf. Ik merk als ik onder de mensen ben ik hier zoveel energie uit haal maar zodra ik thuis ben niets met deze energie kan. Dan val ik in een gat en zit alleen maar op de bank.
    Ga me hier zeker verder in verdiepen. Dank je voor deze eye-opener.

    Groetjes,
    Friedi

    • Marian schreef:

      Geen dank, Friedi, graag gedaan! Is het niet zo dat je veel van je energie geeft aan andere en niets voor jezelf overlaat?

      Volgende week zal ik trachten nog even een video te plaatsen met mijn tip ;-).

      Thanx voor je reactie.

      Warme groet,
      Marian

  • Jacqueline schreef:

    Vanmorgen las ik deze blog via Facebook (was gedeeld). Wat een herkenning.
    Ik heb soms gedacht dat ik niet helemaal goed was, dat mij iets mankeerde.
    In 2006 heb ik burn out klachten gehad en ik had soms het idee dat ik daar niet goed van hersteld was. Blozen en ongemakkelijk voelen in gezelschap maar hoe kan dat? Zo verlegen ben ik niet. Uitgeput raken als ik in contact ben met sommige mensen. Zo enthousiast zijn dat ik regelmatig over mijn grenzen wals. Op bijna al de punten beschreven in het blok herken ik mezelf. Ik ga me hier meer in verdiepen want er valt iets op zijn plek voor me. Dank je wel!

    • Marian schreef:

      Geen dank, Jacqueline! Voor mij was het ook zo’n eye opener. Er zal nog meer blog berichten volgen met mijn ervaring en hoe ik ermee omga.

      Dank je wel voor je reactie.

      Warme groet,
      Marian

  • Marcel schreef:

    Sinds ik over HSP ben gaan lezen, zie ik veel dingen, gebeurtenissen in het dagelijkse leven – hoe groot of klein ook – op hun plaats vallen. Bijzondere eigenschappen. Vaak niet makkekijk, maar vaak ook heel mooi.

  • Gea schreef:

    Ik ben een absolute HSP dit was al jaren duidelijk. Ik probeer hier een modus in te vinden wat niet meevalt. Ik ben populair maar heb door mijn eerlijkheid ook zomaar ruzie. Zo moeilijk die middenweg te vinden ! Ik besta niet inderdaad, mensen om mij heen zijn heel belangrijk en die komen zoals gezegd ook met hun problemen bij me. Ik realiseer me dat mijn man een zware taak heeft, die zegt heel vaak, je bent leeg. En dat doet dat ook met je, terwijl het wel een gevoel geeft van tevredenheid, je hebt immers weer iemand geholpen. Dat je daar voor terug krijgt wat je zou willen? NEE ! En dat doet wel eens pijn, maar vervolgens doe je het gewoon weer. Luisteren naar mij? Dat kan eigenlijk niemand. En ach, eigenlijk heb ik best een leuk leven 🙂 !!

    • Marian schreef:

      Hoi Gea, dank je wel voor je mooie en eerlijke reactie. Je schrijft ‘dat je daar voor terug krijgt wat je zou willen? NEE!’. Dan vraag ik me eigenlijk af doe je het dan eigenlijk met een verwachting? Dit was voor mij ook altijd een eye opener. Als je verwachtingen hebt word je teleurgesteld.

      Iedereen wordt wel eens teleurgesteld door anderen, geef het niet teveel ruimte in je leven. Richt je op de mensen die je een goed gevoel geven, die je liefhebben en je laten lachen. Ik heb besloten om zelf te kiezen wie ik aandacht geef en niet andersom ;-).

      Warme groet, Marian

  • Jolanda schreef:

    Heel herkenbaar! Nu ik bijna 50 ben, ken ik mezelf goed en begrijp ik waarom ik sommige keuzes moest maken. En daardoor kan ik er nu goed mee om gaan. Het blijft soms lastig, maar elke dag een uur wandelen met mijn honden geeft me kracht.

  • Petra schreef:

    In heel veel herken ik me….ben er jaren geleden toen ik in therapie was voor PTSS en Borderline achter gekomen. M’n therapeut raadde me het boek “Het drama van het begaafde kind” van Alice Miller aan…..het kwartje viel! Op dit moment kan ik er redelijk mee leven. De combinatie van HSP, BPS en PTSS is weleens moeilijk. Sinds ik afgekeurd ben en dus minder prikkels, gaat het een stuk beter.

  • brenda schreef:

    Wow …. zo veel punten die ik herken . Ik loop al jaren met hartkloppingen . En in het ziekenhuis konden ze niks vinden toen zeiden ze kort geleden je ben hyper sensitive.. je voelt sneller wat aan en daardoor voel je je hartslagen sneller . . En tot voor kort loop ik bij een psygoloog . Heb PTSS .. maar de psygoloog zei ook je bent heel gevoelig voor prikkels trekt je veel dingen aan .. je bent cretief enz enz .. .. die zei ook hyper sensitive .. ok dacht ik … maar ju lees ik dit . Die punten echt jeetje . Idd voel snel iets aan bij iemand .trek ook mensen aan die problemen hebben zonder dat ik het wil zeg maar .. ik ben erg zorgzaam voor mensen met een probleem . Help ze graag .. idd creatief fantasierijk . Maar wil ook altijd rust om me heen hebben van tijd tot tijd en dan trek ik me heel erg terug .. wil ik ook niks . En als iemand me dan stoort in me mij tijd word ik boos . Ben ook snel moe na een dag drukte of al na een paar uur ..

    Maar dit artikel heeft me ogen geopend idd .

    • Marian schreef:

      Brenda, een eye opener is altijd fijn. Nu nog een plaats geven en mee omgaan. Dit blijft altijd een puntje van aandacht. Dat merk ik aan mezelf. Door mijn enthousiasme wil ik altijd veel meer dan dat ik eigenlijk aankan ;-).

      Warme groet,
      Marian

  • Diaan schreef:

    Ja, een hoop punten zijn zeer herkenbaar, andere iets minder. Wist al van het bestaan van HSP af, omdat ik een jaar of 10 geleden er een boekje over gelezen heb voor mijn zoon. Hoewel het nu in zijn puberteit een stuk minder lijkt, was het toen heel erg herkenbaar en heb ik veel aan tips en omgangsmanieren gehad.

  • cisca schreef:

    ik ben geen hsp, maar herken wel bepaalde punten, wel leerzaam, ga zo door

  • Simone schreef:

    Wow ehm nu ben ik t spoor bijster…….Een aantal jaren geleden ben ik op een artikel over ADD gestuit. Na deze gelezen te hebben was ik net zo verbijsterd als nu. In dat artikel werd ik voor 90% beschreven. Er vielen veel puzzelstukjes op zijn plaats. In dit artikel staat ook zeker 80% wat op mij van toepassing is. Ik vraag me af of een combi ADD/HSP mogelijk is. Ik ga t iig uitzoeken. Bizar ook omdat een nieuwe klant laatst aan me vroeg of ik hoogbegaafd ben. Haar man is dat ook en ze merkte aan mij, door mijn doen en laten en denkwijze, gelijkenissen. Ik heb hier nooit iets mee gedaan overigens.

    • Janita schreef:

      Ik weet zelf sinds een paar jaar dat ik ADD heb en HSP. Het kan dus de combi ADD/HSP. Ik vind de kenmerken mooi omschreven. Ik herken mij er helemaal in. Het blijft lastig om balans te vinden in je leven.

  • Marian schreef:

    Goedemorgen Els, dank je wel voor je reactie. Misschien heb je ook iets aan het blog bericht https://www.justbeyou.nl/hsp-hoog-sensitieve-personen/.

    Heb je nog vragen? Reageer gerust.

    Warme groet, Marian

  • Geha schreef:

    Weet sinds kort dat ik hsp ben. Heb zeer veel moeite met prikkels die heel hard binnenkomen. Zit in een situatie met een dementerende ouder die onlangs naar een verpleeghuis is gegaan. Heb je tools om me te kunnen handhaven en niet te veel in mijn hoofd te zitten. Dank je.

  • Els schreef:

    Ik heb erg hooggevoelig en herken veel in je stukje. Ik kan dus zeggen dat ik HSP ben. Wel lastig in deze tijd om daar mee te leven.

  • >

    Deze website gebruikt geanonimiseerde analytische cookies. Mag ik ook mijn marketing cookies in je browser opslaan om de website en mijn aanbod nog beter te maken? Klik dan op 'Natuurlijk, Marian'. Meer over de cookies kun je lezen in mijn privacy.