Jezelf kwijt zijn en weer vinden - Just Be You
Just Be You
Shares

Jezelf kwijt zijn en weer vinden

denk jij voor jezelf of voor een ander?Ik vertelde in mijn vorige blog  dat ik mezelf kwijt geraakt was. Compleet kwijt. Dat klinkt wat vaag, want ik was er toch zelf nog steeds? Mijn lijf was nog aanwezig, ik deed wat ik moest doen, maar in mijn hoofd was alles anders. Ik leefde op de automatische piloot. Elke dag begon ik zonder veel enthousiasme aan de nieuwe dag. Elke dag sloot ik met een rotgevoel af. Ik deed maar wat, maar ik was er niet blij mee. Ik vond mezelf geen leuk persoon.

Je staat op en je begint weer aan de dag zoals je dat elke andere dag doet. Alle vaste handelingen worden uitgevoerd, douchen, aankleden, kinderen naar school, jij naar je werk, je draait je dag, komt uitgeblust thuis en begint aan het avondritueel. Je bent moe, boos, chagerijnig en somber, je vind er geen donder meer aan, maar je doet het maar. Je doet het allemaal omdat het ‘zo hoort’ en omdat het ‘van je verwacht’ wordt. Je leeft als een robot, je ervaart niet meer wat er om je heen gebeurt en eigenlijk is alles waar je mee bezig bent gewoon teveel. Je hebt het idee dat je geleefd wordt, dat je zelf geen keuzes meer kunt maken en dat voelt niet goed.

Als je ’s avonds op de bank zit (of ligt), vraag je jezelf af wat je gedaan hebt, of je het allemaal nog wel leuk vindt, waarom jij zo’n waardeloze nul bent en waar je het nou eigenlijk allemaal voor doet. Herkenbaar? Welkom in mijn wereld! Jij bent ook jezelf kwijt. Maar dat gaat goed komen, want ik zal mijn ervaringen delen.

Jezelf kwijt zijn en weer vinden

Door stress kun je jezelf vergeten. Stress ervaar je wanneer je de situatie niet onder controle hebt, wanneer je bijvoorbeeld iets nieuws moet doen of wanneer je veel moet doen in een korte tijd. Maar ook wanneer je geen ervaring hebt met de situatie, of wanneer er dingen van je gevraagd worden die je emotioneel niet aan kunt. Iedereen maakt deze situatie mee in zijn leven, zo maakte ik in korte tijd veel mee waardoor ik mezelf vergat. Iedere persoon ervaart in zijn leven stress. We kunnen nu eenmaal niet alles van tevoren inschatten en een aantal dingen in het leven zijn ook gewoon echt niet leuk.

Bij mij kwam een breekpunt toen ik de zoveelste avond op de bank lag te huilen. Zo kon het echt niet meer, ik voelde me lichtelijk depressief en besloot tot verandering. Ik ging op zoek naar professionele hulp en vond een lifecoach. Een coach die mij een aantal hele belangrijke inzichten gaf, die ik graag met jullie deel.

Na mijn verhaal aangehoord te hebben, vertelde ze mij het volgende:

Ik ben heel erg goed in het ‘voor anderen denken’. Ik had al steeds bedacht wat iemand anders ervan zou vinden of hoe iemand anders zou reageren. Ik had alvast conclusies getrokken voor de ander en daar leefde ik naar. Ik luisterde niet naar mezelf, maar naar anderen.

Mijn moeder zal het vast raar vinden als ik….
Mijn man zal het niet leuk vinden als….
Wat zullen de mensen wel niet denken als….
Ik kan dit niet maken, want dan zullen anderen denken dat….
Ik zal maar niet vragen of iemand mij wil helpen, want die persoon zal het toch te druk hebben of ik wil hem niet tot last zijn.

Als ik dan iets deed waarvan ik al geconcludeerd had dat een ander dat niet leuk zou vinden, voelde ik me rot en schuldig.

Ook voor mezelf had ik alles al bedacht. Ik dacht precies te weten hoe alles werkte en hoe ik mij het beste staande kon houden. Maar het feit dat ik bij een coach op de bank lag gaf al aan dat ik dus helemaal niet doorhad hoe het werkte, want anders was ik wel een stuk gelukkiger geweest. Ik had voor mezelf een levenswijze gemaakt waarmee ik het wel volhield, maar waar ik niet gelukkig mee werd. Zo had ik bedacht dat ik altijd een opgeruimd huis moest hebben, goed voor mijn man en kinderen moest zorgen, niet te dik mocht worden, goed moest zijn op mijn werk, vriendelijk moest zijn tegen iedereen en vooral ook nog een leuke vrouw moest zijn. Wow, wat lag de lat hoog. En zo gek was het dus niet dat ik uitgeblust was aan het einde van de dag….

De twee opdrachten die ik mee naar huis kreeg waren dan ook; ga eens vanuit jezelf denken en probeer te accepteren wat er is. Makkelijk gezegd vond ik, want hoe moest het nou als ik mijn zo gebruikelijke levenswijze zou gaan loslaten. Maar ik weet hoe het verder ging, dus deze tips geef ik ook aan jullie: Denk voor jezelf en accepteer wat er is. En schroom alsjeblieft niet om te praten over wat je dwars zit!

Denk jij voor jezelf of denk jij voor een ander? 

 

 

  • Vvm schreef:

    Gek om jouw blog te lezen. Het lijkt alsof je over mij schrijft. Ik lees zeker nog even verder hier. Misschien heb ik het juist nodig om te lezen dat ik niet de enige ben die alles perfect wil doen en daarom dus enorm faal.

  • Gerald schreef:

    Teveel om eigenlijk op te noemen, maar even een paar dingen.

    Je ziet je kinderen al meer dan 18 jaar niet omdat de ex “leuke” dingen over je verteld.

    Daarna een relatie gehad met een dame die mij continu betitelde wanneer er een meningsverschil was als, sukkel.

    Al meer dan 15 jaar een bedrijf hebben met iemand, en die persoon, wanneer die gefrustreerd is over het werk, dan wel klanten.
    Dit afreageert op mij met het woord K en mij dat toewenst.

    Waar het dus eigenlijk op neerkomt, is dat wanneer mensen je maar lang genoeg het gevoel geven dat je niets bent, want laten we eerlijk zijn,
    je eigen frustratie op een ander afreageren, en dan op zo’n manier.
    Dan heb je totaal geen respect voor de ander, met name mij dus.
    Dan willen je kinderen je niet zien.

    Geeft je het gevoel, dat je niets bent en maakt je uiteindelijk zo enorm gesloten omdat je gewoonweg zo bang bent wat te zeggen, waar dan ook.
    Omdat je bang bent weer uitgekafferd te worden.
    En als je wat voor zou stellen, zouden misschien je kinderen wel willen weten wie de persoon is, wat hij doet, en zijn mening of verhaal willen horen.

    Pas geleden zei iemand tegen mij, dat andere zeggen dat je een klootzak bent, en je zo behandelen. Houdt niet per definitie in dat je een klootzak bent.
    Klopt helemaal, maar neem het gevoel maar weg, dat je jezelf door alles helemaal niets voelt.

    Als je een film ziet, waarin een vrouw aandacht geeft aan een man, in de vorm van aanspreken, dat schiet je vol en zit je bijna te janken omdat je dat zelf ook zo graag zou willen.
    Niet specifiek die vrouw, wat het nog leuker maakt hoor moet ik eerlijk toegeven, maar nee gewoon in het algemeen.

    Denk nou niet dat ik gekke dingen ga doen, nee daar ben ik nou net weer iets te sterk voor.
    Maar ik moet wel eerlijk toegeven, dat het alleen zijn soms erg zwaar is.
    Met name als het mooi weer word en iedereen zit gezellig met elkaar op en terras.
    Maar goed, schouders eronder en weer verder gaan he, want ondanks al hetgeen ik op papier zet en hoe ik me voel, ben ik zo’n leuke vent joh 🙂

    Waarom dit zomaar aan iedereen laten weten wat je voelt, gewoon omdat het soms van je afpraten, tegen totaal onbekende, ook wel eens prettig is.
    Want als je je eigen familie benaderd word er keihard gezegd, daar hebben we geen zin in in het gezeik van jou.

    Ik zeg dan altijd maar, het komt wel goed joh.

    • C schreef:

      Vervelend Gerald! Maar verlies de hoop niet. Juist een andere manier van benaderen kan je helpen eruit te breken. Als iemand je bijvoorbeeld het gevoel geeft dat je weinig waard bent.. vraag jezelf dan af of je het er onbewust mee eens bent. En daag dan de negatieve gedachten die je over jezelf hebt uit..door ze te vervangen met positieve gedachten waarom je wel aandacht en respect waard bent. Het leven is een grote leerschool. Succes!

  • Linda schreef:

    Je komt alleen. Je bent alleen.en je gaat alleen dat is mijn leven en conclusie
    Als je tussendoor liefde heb gekend heb je geluk gehad
    Aan mij is en was het niet besteed

  • Martin schreef:

    Ik ken ook het gevoel .Ik heb ook constant hoofdpijn omdat ik te veel denk .Soms heb ik een helder moment en lijkt alles “normaal” .Vaak als ik net wakker bent en nog in de roer vindt ik het leven echt mooi ,5min later voel ik me weet bagger omdat ik door heb dat ik in de realiteit ben. Het is een vermoeiend iets ,alsof alles maar energie vreet. Nou ja niemand zei dat het leven makkelijk was ,het lijkt ook als dat je eenmaal weet hoe depressie voelt het je je hele leven probeert naar beneden te trekken de brein blijft in die modus hangen. Bedankt voor de tips ,Ik ga ze proberen toe te passen .

  • Lorenzo schreef:

    Ik ben op een punt aangekomen waar het 2 kanten op kan gaan… goed of slecht… ik heb 9 jaar niet thuis gewoond ik bn net 18 geworden en ik heb geen flauw idee wat ik moet doen.. wat jij ook al zei je leeft op een automatische piloot. Ik kwets zoveel mensen om mij heen wat ik niet wil dat ik niet weet hoe ik verder moet gaan… mijn krachten zijn op. Kan iemand helpen met wat ik moet doen en hoe? Ik wil mezelf terugvinden. Ik wil uit deze spiraal die mij naar beneden zuigt. Maar ik weet niet hoe….

    • C schreef:

      Ik kan me voorstellen dat je niet jezelf voelt na twee grote veranderingen in je leven. Eerst uit huis zijn geplaatst,wat al ingrijpend is, en daarna weer moeten wennen aan de thuissituatie. Niet gek dat je dan op zoek ben naar houvast. Ik denk dat de kunst ligt in het accepteren dat er geen houvast is. Als je dat kunt accepteren, maak je weer ruimte om te zien wat er wél is. En als je andere mensen kwetst, kun je excuses aanbieden. En de mensen die je kunt vertrouwen aangeven dat je in een lastige periode zit en hen niet wil kwetsen, maar dat.je hen ook nodig hebt om erbovenop te komen. Sterkte en houd hoop!

  • N paap schreef:

    Overgang

  • Lynn schreef:

    Heel herkenbaar… vooral dat denken voor anderen. Mag ik vragen hoe je dit voor jezelf hebt losgelaten? Ik doe het al jaren tot ergernis van mijn omgeving en zou graag willen weten hoe jij dit hebt kunnen loslaten.

  • Femke schreef:

    Mooi, moedig stuk. Heel open en in werkelijk álles kan ik mezelf vinden. Kan het zo knippen, plakken in mijn eigen leven. Het helpt me weer een stapje de goede kant op. Bedankt 🙂

  • Sophia schreef:

    Hey, Ik denk gemixt allebei.
    Ik raak mezelf ook kwijt door stress.
    Ik heb advies nodig , tips ?

  • >

    Deze website gebruikt geanonimiseerde analytische cookies. Mag ik ook mijn marketing cookies in je browser opslaan om de website en mijn aanbod nog beter te maken? Klik dan op 'Natuurlijk, Marian'. Meer over de cookies kun je lezen in mijn privacy.