Reacties op: Omgaan met teleurstelling

Door: Monique

Monique

Hallo allemaal,

Ik ben pas geleden teleurgesteld door een paar vriendinnen…
Moest geopereerd worden en ze hebben niks van zich laten horen… later kwamen ze erachter dat ze zich vergist hadden in de datum.
Daarna werd ik bijna elke dag geappt en werd een kaart in de bus gegooid.
Nu kan iedereen iets vergeten maar 2 vriendinnen hebben een zware tijd achter de rug en ik stond altijd voor ze klaar 24/7…
Ik vind dat best pijnlijk en weet gewoon niet hoe ik met deze situatie om moet gaan..

Groetjes mama mo

Door: Diane Knijnenburg

Diane Knijnenburg

Ik doe werkelijk alles voor mijn kinderen, maar als het even niet kan of mag dan zijn ze zo ondankbaar en lelijk tegen mij. Gister is dit vreselijk geescaleerd in een ruzie en zijn ze naar mijn ex gegaan, die ze niet terug stuurt, maar mij gaat bellen en er nog een schepje bovenop doet! Denegerend praten, mij uitlachen en scheeuwen. Maar gelukkig ben ik veel sterker geworden na de scheiding (mijn keuze, hij heeft mij belazerd met mijn beste vriendin) en kon ik mijzelf verdedigen en flik tegengas geven wat ik vroeger nauwelijks deed. Na dat gesprek realiseer ik mij dat ik zó dankbaar ben dat hij zo’n lelijk en naar mens is en dat ik van hem af ben. Hopelijk komt het wel goed met mijn kinderen want die weet hij goed te besprelen en te beinvloeden.

Door: Cindy

Cindy

In antwoord op Rosa. Mooi Rosa en heeeeeeel herkenbaar...

Door: Cindy

Cindy

Soms raak ik teleurgesteld in de keuzes die een van mijn beste vriendinnen kunnen maken die vooral mij aangaan iets wat belangrijk voor mij is en ik dan verwacht dat zij hetzelfde denken of weten van wat ik op dat moment aan hen vraag en zij op een voor mij te onbelangrijke laconieke wijze het afwijzen… mijn verwachtingspatroon is waarschijnlijk op dat moment zo hoog dat als het niet zo gaat als ik zou hebben verwacht het als een donderslag aan komt en ik er inderdaad heel erg mee kan zitten en het niet kan begrijpen voor als het bijvoorbeeld andersom was geweest.Dat is voor mij een heel moeilijk iets om mee om te gaan. Ik zeg er dan verder ook niets van en laat het zoals het is…

Door: nola

nola

ik wilde dolgraag bij hem zijn maar het werkte niet. zijn drang naar controle mijn stress water en olie, het ging niet maar ik hield van hem intens, en de teleurstelling is groot, er is zoveel gezegd dat ik ook aan mezelf ben gaan twijfelen, ben ik wel lief genoeg? En nu? Geen liefdevolle relatie, nog steeds geen kinderen en ik begin net opnieuw waarbij ik eben niet zie hoe ik nog een keer alles los zou kunnen laten voor een man, dus dan wordt dan latten.. en mijn kinderwens? kan ik dat dan wel?
Ben teleurgesteld in mijzelf. En Hetdoet pijn.

Door: Marian Palsgraaf

Marian Palsgraaf

Wow Rosa, wat heb je dat mooi geschreven en gedeeld.

Als jij gelukkig bent en jezelf waardeert dan komt het helemaal goed. Jij bent het belangrijkste.

Eerst van jezelf houden dan kan je ook van anderen houden.

Thanx voor het delen.

Warme groet, Marian

Door: Rosa

Rosa

Al een hele tijd probeer ik van mijn relatie het beste te maken, maar dat lijkt steeds niet goed genoeg. Ik ben er heel teleurgesteld over, maar gelukkig krijg ik nu in de gaten dat er ‘beyond’ de relatie ook leven is en dat ik mijn partner niet nodig heb om gelukkig te zijn. Ik heb niet de deur dichtgeslagen naar mijn relatie, maar als er nu niks gaat gebeuren/iets aan gedaan wordt, dan ga ik verder met MIJN leven. Wow, wat voelt dat goed om dat te schrijven, op een plek waar het welkom is!

Door: Britt

Britt

Mijn grootste teleurstelling kwam op een totaal onverwacht moment. De vader van mijn kind ging weg bij ons. En dat terwijl ik dacht dat we onze droom aan het beleven waren. Het was verschrikkelijk, ik voelde alles onder mij wegschuiven en hoe hard ik ook probeerde me eraan vast te klampen moest ik uiteindelijk loslaten. Heel eventjes heb ik medelijden met mezelf gehad maar ik besefte al snel dat ik die droom kon laten verder groeien en verder laten evolueren op een andere manier, via een andere weg. Mijn dochter en ik zijn opnieuw begonnen en dat is ons mooi gelukt. Ik ben nu trots dat ik me niet heb laten gaan maar dat ik ben rechtgekrabbeld en opnieuw ben begonnen. En het is nu zo mooi, ik beleef alles zeer bewust en beschouw niets meer als vanzelfsprekend, ben een veel rijker persoon geworden. En ik ben vooral enorm dankbaar voor hetgene ik wél nog heb, mijn dierbaarste dochter Vlinder.
Liefs

Door: Marian Palsgraaf

Marian Palsgraaf

Hallo Diana,

Bedankt voor je reactie, het delen van je verhaal en je compliment. Ik denk dat dit een voorbeeld verhaal is voor vele en zeker inspiratie. Nogmaals bedankt voor het delen!

Warme groet, Marian

Door: Diana

Diana

Ik heb vaker te maken gehad met teleurstelling of afwijzing op gebied van werk. Een paar jaar geleden werkte ik nog in een adminsitratieve taak bij een groot energiebedrijf, al 3 jaar, en men moest gaan beslissen of ik een contract kreeg ja/nee. Op een vrijdagmiddag om 15.00 werd ik door mijn teamleider bij zich geroepen en ik voelde de bui al hangen. Ze zaten met z’n 2en tegenover me en het “slecht nieuws gesprek” begon. Mijn teamleider zag hartstikke bleek, bijna grijs omdat hij niet wist hoe hij mij moest vertellen dat ik geen contract kreeg en moest vertrekken. Na zijn relaas en mijn vraag naar het waarom zei ik tegen hem: “Joh, ik moet je eigenlijk bedanken!” Hij keek me heel verbaasd en en ik antwoordde meteen; “dan kan ik eindelijk eens iets anders gaan doen dan dit, heb er geen zin meer in.” Hij reageerde zo opgelucht, hij had een hele andere reactie verwacht van mij. Lang verhaal kort: dit was echt dat de ene deur sluit en er een andere voor opengaat. Ik heb een jaar gezocht wat ik wilde gaan doen en ben uiteindelijk in 2008 aan een opleiding in de zorg begonnen. 19 april hoop ik mijn diploma in ontvangst te nemen :)))

Tuurlijk deed het feit dat ik weg moest pijn, ik wist het gelukkig toch om te draaien naar een geweldige kans.

Hartstikke fijne site, ik heb er heel veel aan. Dank je wel daarvoor!!
Groet, Diana.