Reacties op: Hoe (over)leef je?

Door: Marian

Marian

In antwoord op Jannet.

Hoi Jannet,

Ik ben gek van boeken lezen. Die van Robert Veninga ken ik niet maar daar ga ik zeker eens naar kijken. The Secret is geweldig alsmede de DvD.
Het boek waar ik het over had kan je zien op deze pagina:https://justbeyou.nl/wetten-van-de-winnaars/

Warme groet, Marian

Door: Jannet

Jannet

Een boek waar ik heel veel aan gehad heb ik geschreven door Robert Veninga en heeft als titel “Toch is er hoop”, nota bene op de rommelmarkt gevonden! Daarin worden alle fasen van verdriet beschreven en niet alleen van verlies door de dood, maar ook een scheiding, werkeloosheid. Hij heeft allerlei mensen geïnterviewd over deze soorten verlies en daarna vanuit deze interviews dit boek geschreven om antwoord te geven hoe overleefd iemand een crisis, verlies, verdriet etc. In mijn ogen een prachtig boek.
En andere boeken waardoor ik altijd weer even een oppepper krijg is The Secret( en de dvd…die is al bijna grijsgedraaid), The Magic, The Power, de boeken van Dr. Norman Vincent Peale en boeken van Robert H. Schuler. The Gift van Demian Lichtenstein en Shajen Joy Aziz ( en dvd).

Dat zijn wel de boeken die me altijd een oppepper geven, maar altijd boeken waarvan wordt uitgegaan van het positieve.
Ben nog wel benieuwd Marian, je heb ook geschreven dat je een boek van je zus had gekregen dat je eigenlijk aan het denken had gezet en je op de koers zette naar het werk wat je nu doet, ik heb nooit de titel meer gevonden zou dat nog wel eens willen weten.
Ga zo door met jullie werk en nogmaals dank voor jullie lieve reacties.
Jannet

Door: Marian

Marian

In antwoord op Jannet. Geen dank! Als het aanraders van boeken zijn dan hoor ik het graag! Er zijn genoeg boekenwurmen hier op de site. Fijn dat je zo genoten hebt vandaag. Dankbaarheid is iets moois en daaruit komt ook weer iets moois.

Door: Suzan

Suzan

Wauw, dat klinkt als een onverwachts heel waardevolle en mooie dag! En daar heb jij zelf voor gezorgd. Super! Voorlopig heb je lekker wat te lezen, met je nieuwe aanwinsten :-).
Mooi om te horen wat mijn blog met je heeft gedaan. Binnenkort meer…. Fijn weekend!

Door: Jannet

Jannet

Dank jullie wel voor jullie reacties Marian en Suzan, ik was altijd positief en zal dat ook blijven hoor en soms zijn er ook dagen dat ik er even doorheen zit, maar ik wil nog zo veel ervaren, meemaken en kunnen delen, maar dat houd in dat ik wel door moet gaan en mezelf soms tot dingen dwingen, het is veel makkelijker zielig te gaan zitten op de bank, maar dat schiet ook niet op.
Net als vanmorgen het was droog dus dacht ik toch maar eventjes naar die rommelmarkt op de fiets en even snuffelen tussen de boeken, kom je er met zes in je armen vandaan, nog even naar het winkelcentrum een laatste boodschap, kom ik een oud-collega tegen. Even samen een bak koffie en 2 uur later kom je thuis en dan besef je, als ik niet gegaan had ik dat allemaal gemist en nu hebben we al een volgende afspraak gepland.
En wat jullie betreft ga zo door, lees alles van jullie met veel plezier, ik had alleen nooit beseft toen ik je succes wenste gisteren Suzan dat je even zoveel in me los kon maken met je eerste stukje…dat beloofd wat voor de toekomst 😉

Door: Marian

Marian

In antwoord op Jannet.

Jeetje Jannet, ik heb met kippevel je verhaal gelezen. Wat heb je veel meegemaakt maar wat mooi dat je schrijft; ‘iedere dag gaat het een stukje beter en ben ik er trots op dat ik zulke prachtouders en broers heb gehad. En ik ben niet alleen, ze zijn elke dag bij me en op moeilijke momenten is het altijd mijn jongste broer die me een schop onder m’n kont geeft en zegt, kom op tut, maak er het beste van, jij kunt het nog, je moet het voor ons doen dan maak je ons trots’.

Ik zelf denk dat dankbaarheid van wat iemand heeft mogen betekenen in je leven heel veel betekent.

Dank je wel voor het delen van je verhaal en met de mooie positieve woorden: Ik ben er nog niet, maar het gaat me lukken!

Ik weet zeker dat het je gaat lukken. Je bent een kanjer.

Warme groet, Marian

Door: Suzan

Suzan

Wat een verhaal Jannet… Je hebt wel veel over je heen gekregen de afgelopen periode. Goed om te horen dat je fijne mensen om je heen hebt, die je hierbij helpen: zo belangrijk! Mooi om te zien dat jij ook hebt ervaren dat al deze narigheid je ook rijker heeft gemaakt. Veel sterkte en vooral succes met de weg die je nog moet gaan!!! En bedankt voor je reactie!

Door: Jannet

Jannet

Hoe overleef ik is inderdaad een vraag die ik mezelf veel heb afgevraagd en ook die befaamde waarom en waarom zo veel. In mei 2012 was mijn jongste broer erg moe en na een bezoek aan de huisarts en bloedprikken, kreeg hij ’s middags het telefoontje, direct naar het ziekenhuis en neem je zusje mee, je mag op dit moment zelf geen auto rijden.
In het ziekenhuis bleek dat hij extreme bloedarmoede had, hij heeft bloed en extra verrijkt bloed gekregen en mocht pas de volgende dag weer naar huis. Daarna begon de malle molen van onderzoeken. In de tussentijd werd mijn oudste broer geopereerd en werd een gezwel en afgestorven nier bij hem verwijderd. Na onderzoek bij beiden, kregen zij een week na elkaar te horen, jullie hebben kanker. Bij mijn oudste broer was het nu weg, maar hij bleef onder controle. Bij mijn jongste broer werd maagkanker vastgesteld met uitzaaiingen door het gehele lichaam en dit was niet meer te redden, ze konden alleen proberen het geheel te vertragen.
Hij is toch bestraald en heeft chemo gekregen, maar begin november belande hij in het ziekenhuis met extreme buikpijn. Waarschijnlijk een darmontsteking, er was nog een stent geplaatst bij zijn maag en hij knapte iets op, maar na een weekend thuis ging het weer mis. Behandeld met pijnstillers en antibiotica en afwachten en dan ineens de mededeling, we kunnen niets meer voor u doen u heeft een darmperforatie, operatie is niet meer mogelijk.
Losgekoppeld van de medicatie heeft hij nog 14 uur geleefd en is in mijn armen overleden. En hij was m’n allerbeste maatje, beiden single, samen eten iedere dag, gezamelijke vakantie. m’n leven storte in.Hij mocht maar 55 jaar worden.
Tegen de tijd dat je denkt alles een plaatsje te hebben gegeven werd mijn moeder ziek, onderzoek bij een neuroloog wees uit dat zij de spier/zenuwziekte ALS had die op haar longen was geslagen. Na onderzoek bleek dat zij al in een zeer ver stadium van die ziekte was, dat ze niet te redden viel, dus met een comfortbeleid ( geen eten en drinken, wel pijnstilling) is zij uiteindelijk overleden. Ze is nog 80 jaar geworden, maar toch dat was de 2e klap. En dan klap nummer drie mijn oudste broer werd op de dag voor de begrafenis opgenomen, de kanker was ook bij hem teruggekomen en ook hij werd opgegeven en mocht een week na de begrafenis naar huis waar hij naar 2 weken is overleden.

Mijn gehele leven staat op z’n kop, ik ben in 10 maanden mijn broers en moeder kwijt geraakt. M’n vader was a; 2,5 jaar daarvoor al overleden. Dankzij fantastische huisartsen en een goede psychologe, familie en vrienden trek ik het redelijk, maar nu ben ik echt nog maar alleen over van onze vijven. En alle onzekerheid, zal ik ooit ook kanker krijgen of ALS? En de kwaadheid, heel wat schriften worden er vol geschreven, mijn manier van verwerken en heel veel praten erover, inderdaad mijn leven is voorgoed veranderd. En het heeft me ook rijker gemaakt met de mensen die ik erbij heb gekregen, de collega’s en hun partners van mijn jongste broer, kende ze al jaren, maar zijn mijn steun en toeverlaat geweest bij het leegruimen van 3 woningen.
En sinds vorige week ben ik iedere dag bezig om mijn eigen huis weer op orde te krijgen, dingen schoonmaken uitzoeken en een plek geven en nu ook dingen weg kunnen doen, want ja ik kan ook niet alles bewaren. En iedere dag gaat het een stukje beter en ben ik er trots op dat ik zulke prachtouders en broers heb gehad. En ik ben niet alleen, ze zijn elke dag bij me en op moeilijke momenten is het altijd mijn jongste broer die me een schop onder m’n kont geeft en zegt, kom op tut, maak er het beste van, jij kunt het nog, je moet het voor ons doen dan maak je ons trots. Dus ja ik laat het nu stukje bij beetje los, mijn oude leven krijg ik nooit meer terug, maar ik ga zelfs al weer uit en kan ook al heel voorzichtig weer gaan genieten. Ik ben er nog niet, maar ik het gaat me lukken!